Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

TODAY IS THE DAY (US) – Pain Is A Warning (2011)

Από τις καταβολές του metal δημιουργήθηκε ένα είδος στο οποίο ανήκουν μπάντες οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους και ταυτόχρονα δεν έχουν καμιά σχέση με κανένα από τα άλλα υπάρχοντα είδη. Οι Today Is The Day φαντάζομαι ότι μετά την εικοσαετή παρουσία τους στον χώρο, κατέχουν μια σεβαστή θέση ανάμεσα τους. O ένατος δίσκος “Pain Is A Warning” ως γνήσιο τέκνο του Steve Austin, ιδρυτικού μέλους και μοναδικό σταθερό από την αρχική σύνθεση της μπάντας, δεν μπορεί παρά να ακολουθεί τα χνάρια των προγόνων του.

Σε αυτή την κυκλοφορία πάμε ένα βήμα πιο πέρα από ότι γνωρίζαμε έως τώρα για την μπάντα μιας και στον “Pain Is A Warning” συναντάμε μουσικούς κόσμους όπου συνήθιζαν να βρίσκονται χωριστά. Τα ρυθμικά κομμάτια, οι εξωπραγματικές κραυγές του Austin, οι μανιασμένες κιθάρες και το ογκωδέστατο μπάσο περιπλέκονται με μια πιο punk/rock κατεύθυνση που ίσως δυσαρεστήσει το κοινό. Με το δίκιο τους, καθώς το δίχως έλεος “Kiss The Pig” και τα πιο άγρια μέρη του “The Axis Of Eden” φαίνεται προς το παρόν πως πάνε περίπατο ή στην καλύτερη συγκεράζονται με πιο ήπιους ρυθμούς και ξεκάθαρες συνθετικές γραμμές. Σαν σύνολο ο “Pain Is A Warning” είναι ένας περίεργος δίσκος. Με αρχιμάστορα τον Steve Austin να δημιουργεί τόνους οργής, αφήνει τους Ryan Jones και Curran Reynolds (μπάσο και τύμπανα) σε δεύτερη μοίρα κάνοντας ξεκάθαρο ποιος κρατάει το τιμόνι αυτού του κατάμαυρου καραβιού όλα αυτά τα χρόνια.

Ο πήχης εξακολουθεί να βρίσκεται στο ίδιο σημείο, μιας και το πάζλ από metal, grindcore, punk, ψυχεδέλεια και progressive rock είναι καλά συμπληρωμένο. Δυνατό κράμα, που φαίνεται πως δεν είναι δουλειά του ποδαριού. Αποκορύφωμα της οργιώδης φύσης του δίσκου είναι τα “Expectations Exceed Reality”, “Death Curse” και “Wheelin”, ενώ σε πιο χαμηλούς ρυθμούς αλλά εξίσου ενδιαφέροντα έχουμε τα "Remember to Forget” και “Pain is a Warning”.

O Austin παρουσιάζει έναν από τους πιο βατούς δίσκους που έχει γράψει έως σήμερα με τους Today Is The Day, ελπίζω όχι για εμπορικούς λόγους. Άλλωστε είναι κάτι που ποτέ δεν χαρακτήριζε ούτε τον ίδιο ούτε τις δημιουργίες του, που από το “Supernova” (1993) ανήκουν στην κατηγορία που είτε σε πωρώνουν είτε δεν τις ξανακούς ποτέ. Βρισκόμενος, όλως παραδόξως, κάπου στην μέση ο δίσκος καταφέρνει να μου προσφέρει μεγάλες δώσεις ευφορίας. Συνιστάται.

Νίκος Ζ.

www.myspace.com/todayistheday
www.blackmarketactivities.com

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Interview: THE KILIMANJARO DARKJAZZ ENSEMBLE


Συνέντευξη: THE KILIMANJARO DARKJAZZ ENSEMBLE

Ο Όλυμπος κι η Γκιόνα λέει ένα ρητό, στην προκειμένη περίπτωση έχουμε το Κιλιμάντζαρο και το Φούτζι. Αν και απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα ωστόσο αποτελούν κορυφές της ίδιας οροσειράς που ονομάζεται darkjazz. Οι TKDE με τη νέα τους δουλειά, που ακούει στο όνομα “From The Stairwell”, πληθαίνουν τα σύννεφα γύρω από την απόκοσμη αετοφωλιά στην ομώνυμη βουνοκορφή. Η νυχτερινή αντάρα πυκνώνει, αφήνοντας μόνο την ακοή να αναμετρηθεί με νέα πρόκληση. Με το αποκορύφωμα να βρίσκεται στην ζωντανή τους εμφάνιση στις έντεκα του μηνός, βαδίζουμε σε ένα σκιώδες μονοπάτι, προσπαθώντας να κατανοήσουμε την ουσία της ύπαρξης τους. Όλα αυτά πηγάζουν μέσα από την μουσική του συγκροτήματος. Κατά περίεργο τρόπο ο Jason Köhnen δεν μας διαφωτίζει και πολύ, με αποτέλεσμα η αντάρα να παραμένει. Για καλό ή για κακό?

Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011

A Storm Of Light (US) - As The Valley Of Death Becomes Us, Our Silver Memories Fade (2011)

Οι A Storm Of Light μπορεί να μετράνε λίγα χρόνια στο μουσικό στερέωμα, ωστόσο με δυο επίσημες κυκλοφορίες και ένα πλούσιο background φαίνεται πως είχαν όλα τα εφόδια για την δημιουργία του μακροσκελέστατου αλλά καθόλου φλύαρου “As The Valley Of Death Becomes Us, Our Silver Memories Fade”. Εντάξει ο τίτλος αλά Red Sparrows με περιβαλλοντικό περιεχόμενο δεν θα πρέπει να μας ξενίζει μιας και ο Josh Graham είχε πέρασει για μερικά φεγγάρια κι από τους εν λόγω κυρίους. Επίσης ο μπασσίστας Dominic Seita αποτελούσε το ιδρυτικό μέλος των Tombs. Τέλος τα δύο τρίτα της μπάντας προέρχονται από τους, εδώ και καιρό, ανενεργούς Battle Of Mice. Με την μουσική κατεύθυνση να είναι αισθητά διαφοροποιημένη από το παρελθόν τους, οι Νεοϋορκέζοι ακολουθούν έναν δρόμο σαφώς πιο σκοτεινό και πιο σίγουρο.

Ώριμοι πια δείχνουν πως ο ήχος τους δεν διαθλάται σε συνθετικά καπρίτσια αλλά παραμένει στιβαρός και συμπαγής. Το συγκρότημα αν προσπάθησε να παραστρατίσει στις προηγούμενες κυκλοφορίες με τον “As The Valley…” δηλώνει πως είναι γνήσιο παιδί της Neurosis σχολή. Ακολουθούν πιστά, χωρίς να αντιγράφουν όλο αυτό το post-rock/doom πράγμα που ξεκίνησαν οι πατέρες του είδους. Tο γεγονός, βέβαια, ότι επέλεξαν την Profound Lore αντί της δοκιμασμένης Neurot Rec. για αυτή τους την κυκλοφορίας σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι μένει εκτός φαμίλιας ο Josh Graham, που για όσους δεν ξέρουν είναι ο υπεύθυνος των οπτικών συνθέσεων στις ζωντανές εμφανίσεις των Neurosis.

Οι Αμερικάνοι σε αυτό τον δίσκο ξεκλειδώνουν πτυχές που μπορεί να μας είναι γνωστές αλλά χρειάζεται πάντα το σωστό μέσο για να οδηγηθούμε σε αυτές. Με την χροιά των φωνητικών αλά Yakuza και την διάθεση μας να ανεβοκατεβαίνει από κομμάτι σε κομμάτι οι ηλιακές καταιγίδες είναι το λιγότερο που δεχόμαστε. Μιλάμε για την πιο δυνατή και συγκροτημένη κυκλοφορία με μια σαφή κατεύθυνση η οποία δεν είμαι βέβαιος αν οδηγεί προς τον ουρανό ή κόλαση. Για την ιστορία οι συμμετοχές από μέλη των Swans, Soundgarden, Sleepytime Gorilla Museum και Amber Asylum λειτουργούν σαν δορυφόροι χωρίς να παρατηρούνται φαινόμενα The Ocean.

Κλείνοντας αυτό που κρατάμε είναι ότι ο δίσκος των A Storm Of Light παρά το γεγονός ότι αποτελείται από δεκάδες ψήγματα διαφορετικών συγκροτημάτων της ίδιας ευτυχώς σκηνής, ωστόσο καταφέρνει και αποστασιοποιηθεί από τις πηγές των επιρροών του. Σίγουρα μιλάμε για έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς.

Νίκος Ζ.

www.astormoflight.com
www.reverbnation.com/astormoflightband
www.profoundlorerecords.com

LACERATED & CARBONIZED (Bra) – Homicidal Rapture (2011)

Ντεμπούτο άλμπουμ για τους μπουρόκαφρους από τη Βραζιλία, μετά από έξι χρόνια ύπαρξης, ένα demo και ένα single. Η μπάντα ξεκαθαρίζει τα πράγματα από την αρχή, βαφτίζοντας τον εαυτό της με ένα αρκούντως αηδιαστικό όνομα και έναν εξίσου αποκαλυπτικό τίτλο για το δίσκο.

Οι εξοικειωμένοι με τη λατινοαμερικάνικη σκηνή έχουν ήδη πιάσει το νόημα και δεν περιμένουν γλυκά τιτιβίσματα. Και βέβαια οι Βραζιλιάνοι έρχονται να επιβεβαιώσουν για άλλη μια φορά τον κανόνα που θέλει την εν λόγω σκηνή αποκλειστικά κτηνώδη και αδυσώπητη.

Καταιγιστικό brutal death metal λοιπόν, με τρελό γκάζι, συνεχόμενες εναλλαγές σε ρυθμούς και riffs και σιχαμένα γρυλίσματα που φλερτάρουν με τα gutturals. Η αγάπη για το παλιακό thrash metal είναι δεδομένη και το όλο κλίμα του δίσκου διακατέχεται από μια αιματοβαμμένη λύσσα και ορμή, που εμένα τουλάχιστον με συνεπαίρνει και θέλω να κάνω πολλές ζημιές τριγύρω! Μια έμφυτη τάση προς το groove που την ψυχανεμίζεσαι καθ' όλη τη διάρκεια του δίσκου, κάνει τα πράγματα ακόμα πιο ενδιαφέροντα.

Έτσι κι αλλιώς τα κολλήματα περί πρωτοτυπίας είναι ξεπερασμένα προ πολλού. Εφόσον λοιπόν η μπάντα μπορεί και σε βάζει αβίαστα σε “demolition mode” γιατί να μην της δώσεις σημασία;

Γεράσιμος Β.

http://www.laceratedandcarbonized.com/
http://www.myspace.com/laceratedandcarbonized
http://www.mutilationrecords.com.br/

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

ΨΑΡΩΤΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ!

Ο Ατσάλινος (ένας καριόλης με όνομα από την Παλαιά Διαθήκη) και το projekt fishtank , αυτή η μοναδική, ξεχωριστή κολεκτίβα ψαριών (sic), ήδη από την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011 (μια μέρα πριν την μεγάλη εθνική εορτή του "ΟΧΙ") αλλά και καθε Πέμπτη 8-10 μμ, για όσο αντέξουμε έξω από τα νερά μας, βρίσκονται στον αέρα με την βοήθεια του www.noizground.com και του αφεντικού του, που είναι αρκετά χαζός για να τους δώσει αυτή την ευκαιρία. Το ραδιομέγαρο ποτέ δεν βρισκόταν σε τέτοιο κίνδυνο μέχρι σήμερα. Πίνουμε σκληρά, χορεύουμε δυνατά και χτυπάμε τα καλύτερα κομμάτια της πόλης. Είμαστε τα βρωμόσκυλα του projekt fishtank και αυτή εδώ είναι η εκπομπή μας!


Για τους τολμηρούς ...υπάρχει και facebook group: http://www.facebook.com/groups/191425137599384/


Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011

THE KILIMANJARO DARKJAZZ ENSEMBLE (Nl) - From the Stairwell (2011)

Όσο σκοτεινή σας φαίνεται η σκάλα στο εξώφυλλο άλλο τόσο είναι το έρεβος που αναδύεται από τις συνθέσεις των Ολλανδών The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble που εδώ και πέντε περίπου χρόνια δημιουργούν ανήλιαγες γωνιές για να κουρνιάσουν οι εραστές των σκιών. Παρά το γεγονός ότι έχουν ήδη επισκεφτεί την χώρα μας μια φορά και σκοπεύουν να το ξανακάνουν τον ερχόμενο Νοέμβριο, η φήμη τους δεν θα την έλεγε κανείς και πολύ μεγάλη. Και πώς να είναι άραγε αφού το μείγμα της jazz με την drone/ambient σκηνή είναι γενικά ένα δύσκολο άκουσμα.

Ο “From the Stairwell” φαίνεται να είναι άξιος διάδοχος του τιτανοτεράστιου “Here Be Dragons”, το οποίο γνώρισε το συγκρότημα σε ένα πιο ευρύ κοινό. Οι Ολλανδοί σε αυτό τον δίσκο μας δείχνουν μια διαφορετική οπτική των darkjazz ιδεών τους. Αν και κυκλοφόρησαν πρόσφατα τον δεύτερο δίσκο του alter ego τους The Mount Fuji Doomjazz Corporation, “Anthropomorphic” όπου ξεσπάνε με τις άχρονες και μονότονα επαναλαμβανόμενες χαοτικές συνθέσεις τους, θέλησαν μάλλον να συμπεριλάβουν λίγο από την διχασμένη προσωπικότητά τους στον “From the Stairwell”. Με τα “Cocaine” και “Past Midnight” να ξεχωρίζουν σε αυτή την συνθετική στροφή, γενικά όλος ο δίσκος χάνει σε μελωδικότητα, όπως αυτή διαμορφωνόταν από την εξαίσια φωνή της Charlotte Cegarra, την τρομπέτα Eirikur Oli Olafsson και το σαξόφωνο του Coen Kaldeway.

Η μουσική των TKDE είναι αρκούντως μυστηριώδης και διαφορετική σε πολλά σημεία από τους Bohren & Der Club Of Gore και A Backward Glance On A Travel Road με τους οποίους συνηθίζουν να τους συγκρίνουν. Πλησιάζει περισσότερο στην jazz σκηνή με τα επακόλουθα αυτής της κατεύθυνσης. Η μπάντα φλυαρεί σε πολλά σημεία, ιδιαίτερα σε αυτά που πλησιάζουν στην The Mount Fuji Doomjazz Corporation υπόστασή της, γεγονός που ίσως κουράζει τον ακροατή. Από την άλλη μεριά κομμάτια όπως το “All Is One”,“Giallo” και “Les Etoiles Mutantes” πλησιάζουν τα εκπληκτικά ξεσπάσματα του παρελθόντος “Lobby” και “Embers”.

Το σύνολο λοιπόν αυτή της jazz trip hop με post-rock στοιχεία και ηλεκτρονικά bits καταφέρνει να χαράζει σκοτεινά κινηματογραφικά τοπία στα οποία πολύ εύκολα χάνεις τον δρόμο σου μιας και ο δρόμος οδηγεί ολοταχώς προς μια αναπόφευκτη λήθη. Άκουσμα αυστηρώς για του λάτρεις του είδους.

Νίκος Ζ.

www.tkde.net
www.denovali.com