Interviewing the greek filth scene with "Brutality Over Sanity" Deathfest.

Our blog's filthy snitches recently informed us of a huge, double terrorist attack, that is taking place here in Greece on late May. The damn terrorists possess nuclear weaponry and are ready to strike both north and south regions of the country, just so nobody ever whines about not getting fucked up enough by the radioactive waves. The double assault is code-named "BRUTALITY OVER SANITY III" and the rutheless pyrotechnician-kamikaze terrorist Chris, has the floor! 

Συνέντευξη: "Brutality Over Sanity" Deathfest

Οι πληροφορίες των λακέδων του ενυδρείου μας λένε ότι τέλη Μαΐου (πάνω στο peak της άνοιξης που όλα είναι χρωματιστά), πρόκειται να γίνουν όχι μία, αλλά δύο μαζικές τρομοκρατικές επιθέσεις στη χώρα! Η ομάδα που ετοιμάζει το χτύπημα, έχει στη διάθεσή της πυρηνικά όπλα και πρόκειται να χτυπήσει και Βορρά και Νότο, έτσι για να μη μείνει κανένας παραπονεμένος ότι δεν αλλοιώθηκε το DNA του με αρκετή ραδιενέργεια! Η διπλή επίθεση έχει κωδικό όνομα "BRUTALITY OVER SANITY III" και ο αδίστακτος πυροτεχνουργός-καμικάζι τρομοκράτης Χρήστος, έχει το λόγο.

Εσύ είσαι ρε πούστη ένας απ' τους τρομοκράτες που βιάζουν την άνοιξη και τα χαμόγελα των πιπινιών στις παραλίες;

Χαχαχαχα...ναι ρε γαμώ τη μου! Προσπάθησα να κρυφτώ άλλα το team σας μάς ξεβράκωσε για τα καλά... ε, τι να κάνουμε;! Είμαστε από τους τύπους που ακόμα και την Άνοιξη γουστάρουμε άντερο στη σούβλα!

Απ' ότι φαίνεται φέτος θα χτυπήσετε για 3η φορά. Θράσος! Λέγε ποιοί είναι οι συνεργοί σου και πότε σας ήρθε η ιδέα για το πρώτο χτύπημα. Επίσης ομολόγησε όλα τα παρακρατικά κονέ που έχετε και 3 χρόνια τώρα κάνετε επιθέσεις χωρίς να σας έχουν χώσει ακόμα σε κανα υγρό μπουντρούμι... 

Λοιπόν, το fest το ξεκινήσαμε το 2011 μαζί με το Γιάννη (παίζουμε μαζί στους Mallediction), και επειδή είχε αρκετά καλή ανταπόκριση από τον κόσμο, είπαμε να το καθιερώσουμε. Φέτος μπήκε και ένα φιλαράκι, που μένει μόνιμα Αγγλία, στο κόλπο, ο Steve, ο οποίος τρέχει την Infected Brain Promotions! Πιστεύω ότι το γεγονός και μόνο ότι και οι τρεις είμαστε φοβεροί γκόμενοι και άσσοι στο καμάκι, the greek way πάντα (τρίχα στο στήθος φούλ, μαγιό σπίντο με μικρή τρύπα στο κολομέρι για εξαερισμό, σαγιονάρα και νύχι ελαφρώς άκοπο), μας επιτρέπει ακόμα να ενεργούμε κατ' αυτόν τον τρόπο!

"Brutality Over Sanity" - πραγματικά γελοίο όνομα! Πώς το σκεφτήκατε;

Ο νονός του fest είναι ένα άτομο το οποίο φημίζεται για την σοβαρότητά του, καθώς και για την γενικότερη συνοχή του σαν άτομο. Είναι ο Γιάννης Νάκος από τους Mortal Torment. Νομίζω δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο... ααα ναι, επίσης έχει σχεδιάσει και τις τρεις χρονιές τις αφίσες του fest στο τσάμπα! Δε μας χάλασε καθόλου... ο τσάμπας ΖΕΙ!

Οι εμετικές μπάντες που έχεις προσηλυτίσει και που κατηγορούνται για συνεργεία και εγκληματική απόπειρα, είναι όλοι κάφροι του κερατά! Είσαι ρατσιστής απέναντι σε πιο "εμπορικές" καταστάσεις; Δε γουστάρεις με την καμία τους mainstream φλώρους και τα καθαρά τους φωνητικά; Σιχαίνεσαι το αγνό heavy metal; Και τέλος πάντων εγώ που παίζω polka με μια μπαντούλα, να μην ανέβω στη σκηνή;

Εσύ με την μπάντα σου την polka, μπορείτε ελεύθερα να ακροβολιστείτε στο club και να μοιράζετε ζεστό σαλέπι και πασατέμπο. Από κει και πέρα πρέπει να σε ενημερώσω, ότι οι ικανότατοι ελεύθεροι σκοπευτές που έχουμε προσλάβει, θα πυροβολήσουν κατακούτελα οποιονδήποτε από εσάς θελήσει να ανέβει στη σκηνή και να παίξει οτιδήποτε άλλο εκτός από death metal... χαχαχαχαχαχα!!! Ε ναι μωρέ, ξέρω 'γω; Αυτό γουστάρουμε και πραγματικά είμαστε τυχεροί που από κάτι τέτοιο βγάζουμε έστω κάτι λιγότερο από αυτά που βάλαμε! Οπότε αφού το θέμα το κάνουμε για την κάβλα μας, θα παίζουνε και μουσικές με τις οποίες καβλώνουμε κιόλας!

Ουαααααααα χα χααααα!!!! Σαλέπι και πασατέμπο ρε μαλάκα;;;!!! Ας προσπαθήσω να συμμαζέψω τα άντερα απ' τα γέλια και να σοβαρευτώ: Εσύ όπως είπες παίζεις και σε 1-2 κατάπτιστες μπάντες (ειλικρινά εκπλήσσομαι που κυκλοφορείς ακόμα ελεύθερος), άρα μπορούμε να υποθέσουμε ότι όχι μόνο είσαι καμμένος κάφρος, αλλά θες να κάψεις και πολλούς περισσότερους, αφού οργανώνεις ένα τέτοιο φεστιβάλ. Πες μου λοιπόν, ο μουσικός τρόμος τύπου brutal death metal/grindcore, τί νόημα έχει για σένα;

Είναι πραγματικά η μόνη μουσική η οποία με ενδιέφερε από το γυμνάσιο μέχρι τώρα... είτε στα πιο σοβαρά της, είτε στα χαβαλεδιάρικα της. Είναι μουσική τίγκα extreme, επιθετική και γεμάτη τσίτες, η οποία δεν περιλαμβάνει dresscode, συμπεριφορισμούς, καθωσπρεπισμούς, γραβατάκηδες φλώρους, σαπούνι και προσευχή!! Δεν είναι τέλειο; Καλά, το άλλο που το πας; Είναι το ιδανικό και καλύτερο workout για κάψιμο θερμίδων ever! Παράφαγες σπαράγγι με σουπιές; Σου έκατσε βαριά η μπριζόλα; Χώσε ένα Nasum να παίζει δυνατά και γίνε φέτες σε 25 λεπτά!

Μόλις κέρδισες το ποδηλατάκι με τις βοηθητικές της κουρτίνας 3! Μπορεί όμως ως υποκουλτούρα να πλάσει συνειδήσεις και να δώσει μια διέξοδο στο τέλμα που περιβάλλει τον κόσμο στις μέρες μας; Απ' αυτή σου την απάντηση εξαρτάται αν θα γλιτώσεις το μπουντρούμι, οπότε κανόνισε...

Ωχ... Λοιπόν κοίτα, το σίγουρο είναι ότι αν όλη η Ελλάδα άκουγε brutal death metal/grindcore, τώρα οι 300 της βουλής θα κρέμονταν στο Σύνταγμα, με τα άντερα έξω... μη λέω μαλακίες όμως, υπάρχουν άπειροι φλώροι και λουμπίνες, άπειρες Κορίνες όπως λέει μια φιλενάδα... (δώσε ρε Χαρά), που για κάποιο γαμημένο λόγο έχουν ξεβραστεί εδώ και βρωμίζουν τη σκηνή! Τώρα βέβαια τυχαίνει να συναναστρέφομαι πολύ κόσμο, και εκτός σκηνής, και οφείλω να ομολογήσω ότι τις απόψεις που έχω ακούσει εδώ, καθώς και την πνευματική ωρίμανση που παρουσιάζει η σκηνή ως επί το πλείστον, δεν την έχω συναντήσει αλλού και χαίρομαι σαν το μαλάκα να το λέω αυτό.... Γαμάμε ρε! Χαχαχαχα!!! Οπότε για να δώσω ξεκάθαρη απάντηση... ναι, νομίζω ότι μακροπρόθεσμα, εκτός των άλλων πλάθει και συνειδήσεις!

Ναι, αλλά αν όντως η καφρίλα μπορεί να λειτουργήσει θετικά, τότε γιατί ο πολύς κόσμος είναι γαμημένα πρόβατα που τη βρίσκουν με σκυλο-ποπ και "έντεχνες" πούτσες; Είναι πιο χρήσιμο (από κοινωνικής άποψης) ένα κομμάτι της Πάολας ή του Νταλάρα, απ' ότι ένα κομμάτι των Devourment δηλαδή; 

Είναι μπερδεμένος μωρέ ο κόσμος... αν ο καθένας έκανε τη δουλειά για την οποία είναι πλασμένος, όλοι θα ήμασταν ευτυχισμένοι τώρα! Η Παόλα ας πούμε ήταν καλή στις πίπες... τι το ήθελε το τραγούδι; Ο Νταλάρας το ίδιο και χειρότερα (η Παόλα είμαι σίγουρος ότι τουλάχιστον έκοβε αποδείξεις)... μετά από τέτοιες επαγγελματικές κωλοτούμπες, πώς να εκτιμήσει ο πολύς ο κόσμος το μεγαλείο και την απλότητα των Devourment; 

Στα του τρομοκρατικού χτυπήματος πάλι, φέτος φέρνεις και αλητάμπουρες από εξωτερικό και είναι και Γερμανοί. Πώς έκατσε η φάση, και τι σκατά τους υποσχέθηκες για να κατέβουν να παίξουν στο μπουρδέλο;

Με τα παιδιά από Defeated Sanity μιλάμε καιρό τώρα και είχαμε ανταλλάξει από πέρσι μηνύματα λαγνείας και ανυστερόβουλης αγάπης. Δεν χρειάστηκε πολύς κόπος, τους υποσχεθήκαμε ομαδική παρτούζα μετά την δεύτερη μέρα του live, και άφθονο camsex για τρεις μήνες απ' όταν φύγουν!

Καλά, δε φοβάσαι μην τους πάρουν με τις μολότωφ τα ελληνόπουλα τους γερμαναράδες και ξεκινήσει η επανάσταση και η καταστροφή του κόσμου;

Όχι μωρέ, τα παιδιά είναι cool και το δείχνουν! Δεν παίζει τέτοιο θέμα... για το φόβο των Ιουδαίων βέβαια, καθώς τους παραλαμβάνουμε από το αεροδρόμιο και πριν φτάσουμε στο club, θα τους φορέσουμε καμιά μπλούζα με κάνα σύνθημα πατριωτικό σε φάση: "I love tzatziki / Skordalia for the win"... ξέρεις τώρα... "Who the fuck is Merkel"... "Why Angela,why???!!!"... και άλλα τέτοια ωραία!

Χα χα χα, μόνο θείλα αν το κάνεις αυτό!!! Λοιπόν, αν και φέτος τα κατάφερες, το κύριο σώμα του φεστιβάλ είναι Έλληνες. Γιατί δε φέρνεις πιο πολλούς ξένους που παίζουν πιο γαμάτα ή δεν ισχύει κάτι τέτοιο (ιντριγκαδόρικη ερώτηση);!

(Και η εντελώς στημένη απάντηση του μαλάκα...) Μα όχι Γεράσιμε οι Ελληνικές μπάντες δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από τις ξένες... χαχαχαχ!!! Σοβαρεύομαι τώρα... πραγματικά η σκηνή εδώ έχει κάτι τραμπούκους, που όμοιους τους δεν βλέπεις έξω! Τρελό επίπεδο!! Παρ' όλ' αυτά, φέτος ήταν να φέρουμε 3 ξένες μπάντες αλλά γαμήθηκε ο Δίας (οικονομική κρίση, ακυρώσεις τελευταίας στιγμής κτλ. κτλ. κτλ.) και έτσι καταλήξαμε σε μία. Αν πάει καλά το φετινό, του χρόνου θα φέρουμε ακόμα περισσότερες! Το σκεπτικό μας είναι να φτάσουμε κάποια στιγμή να φέρνουμε ισόποσο αριθμό ξένων και ελληνικών συγκροτημάτων!

Τελικά θα βγάλεις κάνα φράγκο απ' την όλη φάση, να μπορείς να πληρώσεις το ρεύμα 2-3 φορές σερί, ή είσαι και συ ένα ποταπό θύμα, μια ρομαντική και απαλή ύπαρξη κατά βάθος, που το κάνει για την κάβλα και μόνο;

Γιατί το λες ρε; Πρόπερσι έβγαλα λεφτά και φούλαρα το αμάξι βενζίνη κατοστάρα, και πέρσι με τα φράγκα που έβγαλα, γέμισα βενζίνη και με ότι περίσσεψε αγόρασα ένα κιλό στόκο και μπάλωσα κάτι μερεμέτια στο σπίτι... τρελό χρήμα! Χαχαχαχαχα! Νομίζω ότι όποιος θέλει να βγάλει φράγκα, απλά δεν ασχολείται για κανένα λόγο με Death Metal, και ό,τι αυτό κουβαλάει μαζί του! Φέτος απλά ελπίζουμε να καλύψουμε τα έξοδα του fest... αν τώρα βγει και κάνα φράγκο εξτρά, νομίζω θα το χώσουμε για το επόμενο του 2014! Τίποτα ρε... κάβλα μόνο... να γουστάρουμε κι εμείς και ο κόσμος και όλα τ' άλλα σμπούτσα μας!

Πες ό,τι θες για το τέλος, μέχρι να βρω το τηλέφωνο της αντιτρομοκρατικής και να σε δώσω στεγνά...

Κατ' αρχάς να σε ευχαριστήσω γι αυτήν την αηδία που θεωρείς συνέντευξη! Αν σε σιχαινόμουνα μια φορά πριν, τώρα σε σιχαίνομαι 10... χαχαχαχα!!! Ευχαριστώ προκαταβολικά όσους θα έρθουν στο fest, και για τους υπό σκέψην απλά να πώ οτι με 8 ευρώ θα δουν 10 άριστες εγχώριες μπάντες και μια ξένη η οποία μάλιστα είναι στο peak της καριέρας της... not bad at all! Thanks ρε... σαπίλες μόνο... τα λέμε από κοντά στις 25-26 Μαΐου!

Εμείς ευχαριστούμε Χρηστάρα, τα παιδιά του ενυδρείου πάντα γουστάρουν να τα λένε με φοβερούς γκόμενους-τρομοκράτες! Καλή επιτυχία στο fest και εννοείται τα λέμε από κοντά!

http://www.facebook.com/brutalityoversanity
http://www.youtube.com/user/BrutalityOverSanity

Γεράσιμος Β.

Συνέντευξη: Terrible Feelings

Οι Terrible Feelings έβγαλαν έναν απ΄τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Eίναι Σουηδοί. Όταν βγάζεις δίσκό συνήθως δίνεις συνεντεύξεις. Τι καλύτερο λοιπόν για το ενυδρείο μας να παίρνει συνέντευξη Ιούλιο Μήνα από Σουηδούς που έβγαλαν δίσκο, οι οποίοι ξέρουμε πως σκάνε στην κοσμογονική θερμοκρασία των 28 βαθμών κελσίου. Ξεπερνώντας το μέτριο αστείο, κάτσαμε και τα είπαμε με τους Anton (κιθάρα) και Manuela (φωνή) :

Κώστας : Πως βάλατε μπρος τη μπάντα; Είχατε τίποτε νταλαβέρια με άλλα σχήματα πριν;

Αντον : Η Μανουέλα και γω ήμασταν σε μια μπάντα που λεγόταν Acid Eyes στην οποία ήμουν ο ντράμερ ενώ αυτή τραγουδούσε. Είχε αρχίσει να ψιλοχάνεται το ενδιαφέρον γι’αυτή τη φάση αλλά θέλαμε πολύ να συνεχίζουμε να παίζουμε μουσική μαζί. Μιλάγαμε με τον Αndy σε διάφορα party και συναυλίες μπας και ξεκινούσαμε τίποτα νέο, περισσότερο για τον χαβαλέ χωρίς να έχουμε κάποιους συγκεκριμένους στόχους. Tελικά ήρθαν τα πράγματα έτσι που πέρασαν 2μιση χρόνια με μας να δουλεύουμε πολύ σοβαρότερα απ’οτι περιμέναμε. Περνά ο χρόνος ε...

Κ. : Ακούω αρκετό καιρό το Shadows και πρέπει να πω πως ειναι πολύ ενδιαφέρον. Απ’τη μία σκέφτομαι πως είναι μια λογική έκβαση των όσων βγήκαν μέσα απ’την K-town σκηνή όπως οι Gorilla Angreb, No Hope for the Kids, ή ακόμη και κάποιες πολύ δυνατές Σουηδικές μπάντες όπως οι Masshysteri ή οι Knugen Faller. Παρολαυτα έχετε ένα έντονο pre-punk 70’s vibe. Θα μπορούσα να παραλληλίσω την όλη φάση με τους Observers να διασκευάζουν Fleetwood Mac ή Patti Smith. Ξέρω πως δεν χρειάζεται να τα επιβεβαιώσετε όλα αυτά αλλά είμαι τελικά στο σωστό δρόμο;

Α. : Εγώ θα τα επιβεβαίωνα πάντως! Το θέτεις πολύ σωστά αλλά ας μην ξεχνάμε μερικά πιο σκοτεινά country στοιχεία!

Manuela : Ναι, έχεις δίκιο! Είμαστε αρκετά επηρεασμένοι απ’το παλιό hard rock και σίγουρα δεν ακούμε μόνο punk. Γιατί να βάλεις περιορισμούς στον εαυτό σου;

Κ. : Είναι οι Terrible feelings μια DIY μπάντα; Θα μπορούσατε να υπογράψετε στην Warner για παράδειγμα;

A. : Υπάρχει μια μεγάλη απόσταση μεταξύ του να είσαι DIY και να πηγαίνεις να υπογράψεις στην Warner. Να σου πω, δεν νομίζω να το κάναμε, αλλά δεν μας βλέπω να μένουμε μια DIY μπάντα που δεν θέλει να προοδεύσει και να ανοιχτεί λίγο παραπάνω, τόσο στο εμπορικό κομμάτι , όσο και στο καθαρά μουσικό. Για την ώρα πάντως τα κάνουμε όλα μόνοι μας και δουλεύει μια χαρά το πράγμα. Μας αρέσει μπορώ να πω. Για την ώρα.

Κ. : Το νέο υλικό ακούγεται πολύ πιο γυαλισμένο και πολυδιάστατο απ’τα επτάρια. To βρίσκω σαφέστατα ανώτερο. Δουλέψατε πολύ για το τελικό αποτέλεσμα;

A. : Μερικά τραγούδια του Shadows ήταν γραμμένα κανά χρόνο πριν μπούμε μέσα να το τελειώσουμε oπότε οι ενορχηστρώσεις ήταν διαμορφωμένες σχεδόν με το που ξεκινήσαμε. Αλλά συζητήσαμε αρκετά σχετικά με το τι θέλαμε να κυκλοφορήσουμε και πως θέλαμε να ηχεί. Ξέραμε πως θέλουμε να πειραματιστούμε λίγο παραπάνω και να μην κάνουμε ακόμη έναν συμβατικό punk rock δίσκο με παραμορφωμένες κιθάρες και τα κλασικά γρυλιστά φωνητικά. Αλλά να διευκρινήσω όταν μιλάω για πειραματισμό, μιλάω σε ένα χρονικό περιθώριο οκτώ ημερών πριν απ’την ηχογράφηση. Δεν ξέραμε τελικά ότι θα καθόμασταν και θα βάζαμε όλα αυτά τα περίεργα όργανα μέσα. Αν είχαμε λίγο παραπάνω χρόνο νομίζω θα φαινόταν μία επιπλέον διεργασία και θα ήταν ακόμη πιο ενδιαφέρον το τελικό αποτέλεσμα.

Μ. : Μ’αρεσε πολύ η όλη διαδικασιά που ηχογραφείς κάτι ολοκληρωμένο μέσα στο στούντιο και χαίρομαι που δεν το ξεπετάξαμε γρήγορα και προλάβαμε να δοκιμάσουμε μερικά πράγματα. Δεν νομίζω πως πήρε περισσότερο απ’οτι πήραν τα singles (αναλογικά), αλλά ήταν σίγουρα διαφορετική η όλη κατάσταση.

Κ. : Το ‘’Rest in Peace’’ είναι απ’τα καλύτερα τραγούδια που άκουσα μέσα στη χρονιά. Είναι τόσο περίεργο για έναν γλυκό punk rocker σαν και του λόγου μου; Κάτσε, μπορώ να λέω ακόμα ότι είμαι punk rocker;

A. : Νομίζω πως punk σημαίνει να πηγαίνεις αντίθετα στο όλο ρεύμα, όχι;
M. : To punk είναι ότι θέλεις εσύ να είναι.

Κ.: Manuela, έκανες καταπληκτική δουλειά. Τρελαίνομαι για μουσική με τόσο καλά γυναικεία φωνητικά. Ένα απ’τα αγαπημένα μου σημεία στον δίσκο μάλιστα, είναι το σπάσιμο στο "Next round’s on you" όπου πραγματικά λάμπεις (σ.σ. : σάλια). Ποιες είναι οι επιρροές σου;

M.: Σ’ευχαριστώ! Πρέπει να παραδεχτώ πως δεν έκατσα ποτέ να πολυσκεφτώ τι επιρορές έχω σαν τραγουδίστρια πριν ξεκινήσουμε τους Terrible Feelings. Δεν μ’αρέσουν πάντως τα υψίφωνα φωνητικά, αυτό είναι σίγουρο. Προτιμώ σκοτεινά, οχι ιδιαιτέρως ευχάριστα (σ.σ.: raspy είπε ακριβώς) αντρικά ή γυναικεία, δεν έχει σημασία. Ή γενικότερα ρε παιδί μου, πιο ιδιαίτερα και χαρακτηριστικά. Μερικές απ’τις αγαπημένες μου φωνές είναι ο Ben Cook (Young Governor) ή Shannon Shaw απ’τους Shannon and the Clams και ο Joakim που τραγουδά στους Graveyard. Ακόμη λατρεύω τον τρόπο με τον οποίον τραγουδούσε ο Colin Blunstone στους Zombies την δεκαετία του ’60 και οι Pat Benatar και Annie Lennox στα ‘80s και ‘90s αντίστοιχα.

Κ.: Ας επιμείνω λίγο στα πιο "τεχνικά". Γράφοντας ένα κείμενο για τον δίσκο, περιέγραψα τον τρόπο που παίζεις (σ.σ.: αναφερόμενος στον Anton) σαν έναν πιο αρτιστικό Billy Zoom. Σ’αρέσουν οι X βασικά;

A.: Ναι μ’αρέσουν οι X αλλά δε νομίζω να με επηρέασαν ιδιαίτερα. O Keith Richards, o Stevie Ray Vaughn και ο Johnny Ramone στάθηκαν σημαντικότεροι για μένα.

Κ. : Αν θυμάμαι καλά, παίξατε μαζί με την νέα μπάντα του Nicke, τους Imperial State Electric. Πως πήγε; Υπάρχει διαφορά να ανοίγεις γι’αυτούς με το να μοιράζεσαι την σκηνή σε τοπικό στέκι με τους Autistic Youth πχ;

Α.: Βασικά, ο Nicke και τα παιδιά είναι όλοι πολύ κυριλέ rock 'n roll τύποι, πολύ καλοί μαζί μας και νιώθουν πραγματικά αυτό που κάνουν μιλώντας πάντα για την μουσική. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους Autistic Youth. Oπότε στη τελική το μόνο που αλλάζει είναι το μέρος και ο κόσμος, τίποτε άλλο. Να πω πως είμαι μεγάλος οπαδός και των δύο ε;

Κ.: Το Malmö είναι ξακουστό για την πολυπολιτισμικότητα που το διακρίνει. Διαφέρει πολύ σε σχέση με την υπόλοιπη Σουηδία; Ξέρετε, όποτε εμείς οι Νότιοι σκεφτόμαστε τη χώρα σας, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι ένα πλήρως οργανωμένο κράτος που οι άνθρωποι δουλεύουν όλη μέρα και κάνουν βόλτες με τα Volvo τους περιμένοντας να έρθει το Σαββατοκύριακο για ν’αρχίσουν τις μπύρες. Εχω την εντύπωση πάντως πως εκεί που μένετε αλλάζουν τα πράγματα (σ.σ.: Χαρακτηριστικά αναφέρω πως το Malmö θεωρείται η πιο επικίνδυνη πόλη στην Σουηδιά με γνώστα τα περιστατικά "ξεκαθαρίσματος" λογαριασμών μεταξύ τοπικών μαφίων αλλά και άλλων ρομαντικών περιστατικών)

Α.: Χαχ, ναι μπορείς να το πεις λίγο πιο μποέμικο και υποβαθμισμένο και είναι σίγουρα μια ενδιαφέρουσα πόλη, αλλά γενικά, υπάρχει μια προκατάληψη πως το Malmö διαφέρει δραστικά απ’την υπόλοιπη χώρα. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο απλώς τα μέσα έχουν επικεντρωθεί πάνω μας για πράγματα που συμβαίνουν παντού.

Μ.: Φαντάζομαι η διαφορά έγκειται στο οτι το Malmö είναι μια ιδιαίτερα μικρή πόλη δίχως προάστια που διαχωρίζονται διακριτά απ’το κέντρο του. Μπορείς να το γυρίσεις με ένα ποδήλατο, κυριολεκτικά. Η περιοχή με τα περισσότερα μπαρ είναι η ίδια στην οποία συγκεντρώνονται όλα τα μαγαζιά και τα εστιατόρια όπου ειδικεύονται σε φαγητά από άλλες χώρες. Πάντως είμαι σίγουρη πως και εδώ είμαστε γεμάτοι με τύπους που οδηγούν τα Volvo τους και πίνουν μπύρες τα Σαββατοκύριακα! Επιστρέφοντας, αυτό είναι το όλο θέμα, είναι μια μικρή πόλη όπου όλη η ζωή είναι συγκεντρωμένη σε ένα μέρος και τα media δε χάνουν την ευκαιρία να μιλάνε για όλα τα άσχημα που συμβαίνουν. Μου αρέσει πολύ η ζωή εδώ όμως.

Κ.: Ωραία λοιπόν έστω ότι σας κουβαλιέμαι του χρόνου. Υπάρχει το θέμα πως πρέπει να γνωρίζω τη μισή τοπική σκηνή πριν το κάνω για να το παίζω έξυπνος. Λοιπόν;

Μ.: Κάποια φοβερά σχήματα που ξέρω απ’την ευρύτερη περιοχή, δηλαδή θα σου πω και Δανέζικα, είναι τα εξής : Vånna Inget (σ.σ.: αυτούς να τους τσεκάρετε), Dig & Mig (σ.σ.: και αυτούς αμα βρείτε τίποτα πέρα από ξέμπαρκα κομμάτια στο youtube), Höje Haele, Tumor Warlord, Lower, Plötslig Måndag, Pig Eyes, Klubb Totaal, Gamla Pengar, Spiders, Poppets. Θα’χει και άλλα, αλλά ούτε τα θυμάμαι τώρα!

Κώστας Χ.

www.terriblefeelings.com

Συνέντευξη: My Turn

Ο χρόνος κυλάει και οι εποχές αλλάζουν! Ο περήφανος ελληνικός λαός ψηφίζει πλέον συνειδητά υπέρ της οικονομικής δολοφονίας του, οι Manowar βγάζουν dubstep δίσκο (προσέξτε το μπάσο δεν κάνω πλάκα), η ελληνική hardcore σκηνή μπορεί επιτέλους να ορθώσει ανάστημα και οι συνεντεύξεις γίνονται πλέον άνετα, απλά και γρήγορα μέσω facebook! Οι Αποστόλης και Νίκος των My Turn και το Project Fishtank, στα προεόρτια της κυκλοφορίας του "Athens" καθώς και της πρώτης τους ευρωπαϊκής περιοδείας, χέζουν τα exit polls και συζητούν για όλα όσα θέλατε να μάθετε για τους My Turn, το hardcore, το straight edge και για όλη τη γαμημένη κοινωνία μα ντρεπόσασταν να ρωτήσετε.

Συνέντευξη: TERRORDROME

Τον Σάκη από Terrordrome (αυτόν τον ψυχασθενή που τον ακούς να κατεβάζει 32 κλίμακες το δευτερόλεπτο και παράλληλα τον βλέπεις να χτυπιέται λες και έχει επιληψία) τον ξέρω χρόνια, επειδή όμως μένουμε σε τελείως διαφορετικά μέρη, δε μιλάμε συχνά. Όταν το κάνουμε όμως, τα πράγματα δε θέλουν και πολύ για να αρχίσουν να ξεφεύγουν! Μετά από άπειρα γέλια, 3,5 ώρες στο chat room, και μεταξύ “off the record” συζητήσεων, μας τροφοδότησε με μπόλικα νέα για τους Terrordrome και όχι μόνο. Πάμε λοιπόν!

Συνέντευξη: TARDIVE DYSKINESIA

Μπορεί οι μισοί από μας να μην ξέρουμε τη διαφορά ανάμεσα στα 7/8 και τα 3/4, αλλά εδώ και πέντε-έξι χρόνια όποτε σκάμε σε live των Tardive Dyskinesia κουνάμε το κεφάλι μας στον ρυθμό τους and we just don't care. Δύο χρόνια μετά το δυνατό “The Sea Of See Through Skins”, ψυχανεμιστήκαμε τα τελειώματα του επερχόμενου τρίτου τους δίσκου και τους ζητάμε και τον λογαριασμό. Δείτε τι μας είπαν...

Interview: THE KILIMANJARO DARKJAZZ ENSEMBLE

Συνέντευξη: THE KILIMANJARO DARKJAZZ ENSEMBLE

Ο Όλυμπος κι η Γκιόνα λέει ένα ρητό, στην προκειμένη περίπτωση έχουμε το Κιλιμάντζαρο και το Φούτζι. Αν και απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα ωστόσο αποτελούν κορυφές της ίδιας οροσειράς που ονομάζεται darkjazz. Οι TKDE με τη νέα τους δουλειά, που ακούει στο όνομα “From The Stairwell”, πληθαίνουν τα σύννεφα γύρω από την απόκοσμη αετοφωλιά στην ομώνυμη βουνοκορφή. Η νυχτερινή αντάρα πυκνώνει, αφήνοντας μόνο την ακοή να αναμετρηθεί με νέα πρόκληση. Με το αποκορύφωμα να βρίσκεται στην ζωντανή τους εμφάνιση στις έντεκα του μηνός, βαδίζουμε σε ένα σκιώδες μονοπάτι, προσπαθώντας να κατανοήσουμε την ουσία της ύπαρξης τους. Όλα αυτά πηγάζουν μέσα από την μουσική του συγκροτήματος. Κατά περίεργο τρόπο ο Jason Köhnen δεν μας διαφωτίζει και πολύ, με αποτέλεσμα η αντάρα να παραμένει. Για καλό ή για κακό?

Συνέντευξη: Fields Of Locust

Το post-metal θαμμένο πίσω από τοίχους που το ίδιο έχτισε, τα τελευταία δύο χρόνια ξερνάει κυκλοφορίες ο απόηχος των οποίων είναι το "ντουπ" κεφαλιού που συγκρούεται σε αυτούς για να ακουστεί πίσω τους. Οι Fields Of Locust έρχονται και με ένα οδοντιατρικό χαμόγελο δίνουν στο ντεμπούτο τους μία παρουσία όχι ανανέωσης ή αναπτέρωσης ελπίδας μα αγνής κάβλας, και αμέριμνοι για την όποια τύχη του είδους συνθέτουν και σερβίρουν. Χαιρόμαστε να το ακούμε και να βλέπουμε πως η μπάντα εκτός από όρεξη έχει και ιδεολογία. Τσεκάρετε.

Συνέντευξη: I Want You Dead

Μπορεί σα χώρα τον τελευταίο καιρό να έχουμε πιάσει πάτο, αλλά τουλάχιστον βγάζουμε ωραίες μπάντες! Οι Πατρινοί I Want You Dead με το περσινό ντεμπούτο τους "We Are The Legions Of Scums" παίρνουν τη θέση τους στο πάνθεον του ελληνικού underground και δεσμεύονται να γλιτώσουν την πατρίδα μας από την καλλιτεχνική κρίση. Ο Δημήτρης (Δ1, κιθάρα), ο Δημήτρης (Δ2, τύμπανα) και ο Μιχάλης (Μ, φωνή) κατάφεραν να απαντήσουν στις αδυσώπητες ερωτήσεις του Project Fishtank και να βγούνε κι από πάνω κιόλας. Η συζήτηση έγινε μέσω MSN Messenger, και σε φάσεις ήταν τελείως μπουρδέλο. Αφού προσπαθήσαμε να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα, σας την παρουσιάζουμε με την προτροπή να ασχοληθείτε με αυτό το κρίσιμο γκρουπ.

Συνέντευξη: Aenaon

Μέσα στο κατακαλόκαιρο εμείς ακούμε black metal. Ναι τέτοιοι είμαστε, σιγά που δεν το περιμένατε. Οι Aenaon δεν είναι πολύ καλύτεροι γιατί μέσα στο κατακαλόκαιρο παίζουν black metal. Καταπληκτική ευκαιρία να μετρήσουμε την αρρώστια μας με τον Astrous (τραγουδιστή) ο οποίος σε ένα ζόρικο name droping μας βάζει να ξεσκονίσουμε δισκοθήκες. Η ευρύτητα των ερεθισμάτων που εντοπίζεται στον δίσκο και αποτυπώνεται στην συνέντευξη τελικά δεν είναι τυχαία, ούτε και αναμενόμενη βέβαια για black metal σχήμα. Προβληματιστείτε λοιπόν…

Interview: Preface To The Dead Sea

Συνέντευξη: Preface To The Dead Sea

Κι εκεί που την είχαμε παντελώς ξεγραμμένη, να που η πρώην Σοβιετική Ένωση, σηκώνει ξανά το κεφάλι. Ωραία αισθητική, ωραία κομμάτια, ωραίοι τύποι... τα υπόλοιπα τα είπαμε στο review.

Συνέντευξη: SUN OF NOTHING

Από την πρώτη στιγμή που ακούσαμε τους Sun Of Nothing ξέραμε πως είχαμε να κάνουμε με μια πολύ σοβαρή περίπτωση μπάντας. Κι αν με το ντεμπούτο τους μας εξέπληξαν και με το “...In The Weak...” μας κέρδισαν, στον νέο τους δίσκο “The Guilt Of Feeling Alive” μας επαληθεύουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πως αποτελούν την πιο ενδιαφέρουσα, πρωτοποριακή, ενεργή, extreme ελληνική μπάντα. Ο Ηλίας και ο Γιάννης, τραγουδιστής και κιθαρίστας των Sun Of Nothing αντίστοιχα, αποφάσισαν να μας πουν δυο κουβέντες για την ελληνική πραγματικότητα, το παρόν και το μέλλον της μπάντας.

Συνέντευξη: JAKA

Πόσο συνειδητοποιημένος και ανιδιοτελής μπορεί να είναι κάποιος που παίζει σε μια μπάντα που απ’ το ξεκίνημά της κοιτάει μόνο μπροστά; Πόσο ειλικρινής ή σαλεμένος, για να μπορεί να δηλώνει ότι έχει τη δική του εταιρεία, αλλά "οι εταιρείες είναι άχρηστες σήμερα"; Οι γερμανοί Japanische Kampfhorspiele (JaKa) ήταν πάντα μια ιδιάζουσα περίπτωση κάφρων κι έτσι είπαμε να μιλήσουμε λίγο με τον εγκέφαλο και ντράμερ της μπάντας Christof, ο οποίος δεν έχασε την ευκαιρία να μας στείλει αδιάβαστους κατευθείαν, ανακοινώνοντας πως η μπάντα διαλύεται εντός ολίγων ημερών! Όλες οι απαντήσεις αναλυτικά παρακάτω…

Συνέντευξη: HAVE A NICE LIFE

Οι Have A Nice Life είναι ουσιαστικά ένα δίδυμο φίλων που για την προσωπική τους ευχαρίστηση έγραφαν μουσική, και μετά από 6 χρόνια αποφάσισαν να την κυκλοφορήσουν μέσα από την εταιρία τους, Enemies List Home Recordings. Η δουλειά τους με τίτλο Deathconsiousness, είχε τόσο σκεπτικισμό και ιδεολογία όσο και συναίσθημα και όχι τόσο καινοτομία. Με το concept του δίσκου δωσμένο μέσα από τις αναφορές κειμένων για την ύπαρξη ενός θρησκευτικού αιρετικού σχήματος που μιλούσε για την αποκάλυψη το Μεσαίωνα, κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την ακρόαση. Οι Dan και Tim, μας αναπτύσσουν κάπως την ιδεολογία τους και για τους HaNL και για την Enemies List.

Συνέντευξη: ULCERATE

Τα περί έλλειψης πρωτοτυπίας τα έχουμε ακούσει για πολλές μουσικές και ιδιαίτερα για “παλιά” και κορεσμένα ιδιώματα όπως π.χ. το death metal. Τώρα το γιατί όλες οι μπάντες που βγάζουν δίσκους θα πρέπει ντε και καλά να έχουν τον εγκέφαλο του Hawkings για να γράψουν ένα κομμάτι, σηκώνει πολλή συζήτηση, αλλά σίγουρα δεν έχει και πολλά να κάνει με την περίπτωση των Νεοζηλανδών Ulcerate. Η μπάντα είναι για τον γράφοντα αποκάλυψη στο χώρο του Brutal Death Metal και όποιος μπει στον κόπο να τους ακούσει, θα αντιληφθεί ότι το death metal μπορεί απ' τη μια να θρυμματίζει κόκκαλα, και απ' την άλλη να χτίζει δυσνόητες ατμόσφαιρες. Ο ντράμερ Jamie μας διαφωτίζει...