Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

WHITE LUNG, Kids Of Zoo @ Kafe Kult, Munich - - 30/09/2012


Η λατρεμένη χαβούζα Kafe Kult, η ζεστή φωλίτσα των πιο περίεργων απ' τους "πανκοπερίεργους" Μοναχιώτες, θα είχε σίγουρα μέχρι τώρα καταληφθεί απ' τον αξιότιμο συνοδοιπόρο Κωστάκη αν ζούσε εδώ, αφού από το σάπιο σανίδι της έχει παρελάσει ο μισός κατάλογος της Deranged Records (No Problem, Red Dons, Terrible Feelings) και στο άμεσο μέλλον ενδέχεται να παρελάσει και ο άλλος μισός (σε πρώτη φάση με τους Crusades στις 22 Οκτώβρη). Στα πλαίσια της άλωσης του Μονάχου από την καναδέζικη μηχανή πολέμου οι White Lung ήρθαν μια χαρά κύριοι (και κυρίες) και, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία, τα σάρωσαν όλα.

Στο live έσκασαν γύρω στα τριάντα άτομα και δε με χάλασε προσωπικά καθόλου, μιας και έχω μπουχτίσει τιγκαρισμένες συναυλίες εδώ στα ξένα. Σε χαλαρή λοιπόν ατμόσφαιρα ξεπρόβαλε μετά την απαραίτητη αργοπορία το αυστραλέζικο power trio των Kids Of Zoo. Τη μπάντα δεν την ήξερα, κατά τη διάρκεια της εμφάνισής της όμως έμαθα ότι οι τίτλοι τραγουδιών τους θεωρούνται οι χειρότεροι στην Αυστραλία και ότι το δυναμικό τους post hardcore, που εκείνη τη στιγμή μου θύμισε Mouthbreather και Brainworms, γαμάει κέρατα και είναι ότι πρέπει για μεράκλωμα πριν τα δύσκολα. Αργότερα, σε μια τυχαία συνάντηση μαζί τους στο φουαγιέ της χαβούζας, έμαθα ότι είναι όλοι τους γαμώ τα άτομα, ότι απορούν με τον όρο post hardcore και ότι ο ντράμερ τους ήταν γείτονας με τους Blood Duster. Την επόμενη μέρα, όταν άκουσα το περσινό ντεμπούτο LP τους στο σπίτι μου (κυκλοφόρησε από την Adagio 830, εγγύηση λέμε), διαπίστωσα ότι ο studio ήχος τους είναι πιο ξερός και χύμα απ' το live, κι ότι το στυλ τους γενικότερα noiserock-ίζει όμορφα. Τσεκάρετε οι ενδιαφερόμενοι γιατί τους το υποσχέθηκα.


Μετά βγήκαν οι White Lung.

Οι White Lung που λέτε, έπαιξαν όλο το "Sorry" (εκτός απ' το "Deadbeat" νομίζω), ενώ από το πρώτο θυμάμαι το "Viva La Rat", το "Shoot" και το "Two Seen". Έπαιξαν και καναδυό ακόμα που δεν τα θυμάμαι γιατί ήμουν σε ντελίριο.



Η τραγουδιάρα είχε πονόλαιμο, ήταν φουλ στραβωμένη με τους πάντες και έκραζε με κάθε ευκαιρία. Η ντραμίστρια ήταν να τη χαζεύεις, εσύ τη χάζευες, αλλά αυτή χάζευε το υπερπέραν. Η μπασίστρια ήταν όμορφη. Ο κιθαρίστας είναι εξωγήινος. Είναι ο Τζίμι Χέντριξ, είναι ο Χοτ Σνέικς, είναι ο Σλας, είναι ο Ντρημ Θήατερ, είναι ο Σουγκλάκος, είναι το μποζόνιο. ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΟΠΩΣ ΣΤΟ STUDIO. ΟΛΑ.



Οι White Lung έχουν τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ και τα ακούσαμε όλα live, κάτι που στη συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει "καύλα των δίσκων επί χίλια".

Άμα κάνω ποτέ παιδί θα το βγάλω White Lung.

Βαγγέλης Ε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: