DOPAMINE (Chi) – Dopamine (2010)

Αδελφό γκρουπ των Be Persecuted, της πρώτης κινέζικης μπάντας που υπέγραψε σε ευρωπαική εταιρεία (…No Colours Records), οι Dopamine εκπλήσσουν κινούμενοι σε ένα είδος που ούτε κατά διάνοια δεν φανταζόμασταν ότι μπορεί να βγει από μια ανύπαρκτη μέχρι τώρα σκηνή.

ΑLCEST (Fra) - Écailles De Lune (2010

Η αλήθεια παρουσιάζεται στην οξυδέρκεια, την τρέλα, το τσαγανό, στην αφέλεια και στην τολμηρή βλακεία. Για όσους επιμένουν στην ξεροκεφαλιά και σταθερή οπισθοδρομική αξία του black metal τρουισμού και θα έχουν ήδη άποψη για τον ακόλουθο δίσκο, το μόνο που έχω να πω είναι: κρίμα. Με τους Alcest o Neige, από την πρώτη κιόλας δουλειά του (και πιθανά άθελα του), ήρθε αντιμέτωπος με black metal νοοτροπίες και αντιλήψεις και για πολλούς δημιούργησε black metal για κοριτσάκια. Η αλήθεια απέχει πολύ από απόψεις τέτοιου είδους. Έχουμε να κάνουμε με ένα δίσκο αυθεντικής black metal ατμόσφαιρας, η οποία μπορεί να καλύπτεται (και σε σημεία να υπερκαλύπτεται) μέσα από ένα shoegaze χαρακτήρα, μα δεν παύει να είναι παρούσα και να κατευθύνει το cd.

CELESTIA (Fra) - Archaenae Perfectii (2010)

Αν και ψιλοξεχασμένοι οι προπάτορες του γαλλικού black (ή αλλιώς αυτοί που έπαιξαν γαλλικό black πριν ακόμα η Γαλλία αναγνωριστεί ως σκηνή), επανέρχονται μετά από αρκετά χρόνια σιωπής με το αρκετά καλό "Celestia - Frigidiis Apotheosia: Abstinencia Genesiis" του 2008 και τώρα με το ''Archaenae Perfectii'' του 2010. Αν αναρωτιέστε πότε και από ποιους πρωτοεισήχθει ο χαρακτηριστικός λυρισμός του γαλλικού black (τουλάχιστον ενός μέρους του), μπορείτε να ανατρέξετε στα πρώτα album των Celestia ή των Belenos και θα βρείτε τις απαντήσεις σας.

AVSKY (Swe) – Scorn (2010)

Δεν περίμενα εκπλήξεις από τους Σουηδούς Avsky στην τρίτη full κυκλοφορία τους. Με απτές αποδείξεις για την μονόχνοτη συνθετική τους πορεία και ευτυχώς μπλέκοντας πιο αποστασιοποιημένα black metal τρουισμό, προχωρούν ακολουθώντας κατά πόδας παλιάς σχολής αντιλήψεις.

TRIPTYKON (Swi) – Eparistera Daimones (2010)

Θα έρθω αντιμέτωπος με όλο αυτό το ηλίθιο hype, όχι ως ο ιππότης των απανταχού blogs και κριτικών, αλλά ως ένας τσαντισμένος πρώην οπαδός του Fischer που βλέπει αυτήν την παρωδία να ξεχειλίζει σε κάθε κλικ ή φυλλομέτρημα περιοδικών.

DEIPHAGO (Fil) – Filipino Antichrist (2009)

Λέγονται "Θεοφάγοι", είναι Φιλιππινέζοι και μετά από ένα ίντρο με υπόκωφα μπουμπουνητά, εκρήξεις και άλλους ήχους της Αποκάλυψης, το κομμάτι "Christ Eater" ξεμπουκάρει από τα ηχεία σου με λυσσασμένα ουρλιαχτά και "one - take" ό,τι να ναι σολίδια!!! Ναι, εδώ δε μιλάμε για μουσική αλλά για γαμημένο, αντίχριστο πόλεμο!

SAKE (USA) - 10

Τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα όταν μπαντάρες σαν κι αυτές μένουν στην αφάνεια. Επειδή όμως η αλήθεια κρύβεται στις μειοψηφίες, παρηγορούμαι και συνεχίζω. Οι πληροφορίες που έχουμε για αυτούς εδώ τους Αμερικάνους είναι πραγματικά μηδενικές. Είναι Καλιφορνέζοι και, εκτός από το δισκάκι αυτό, έχουν κυκλοφορήσει άλλο ένα ep κι ένα split με κάποιους Submission Hold.