Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

I WANT YOU DEAD (Grc) - We Are The Legions Of Scums (2010)

Πάντα προνοητικοί, σχεδόν προφήτες θα έλεγα, περιγράψαμε πώς έχουν τα πράματα στο ελληνικό hardcore στην παρουσίαση του demo των My Turn, οπότε εδώ θα πάμε κατευθείαν στα του ντεμπούτου των Πατρινών I Want You Dead, το οποίο έκανε πολλούς να χεστούν πάνω τους πέρυσι, αφού πρόκειται για δίσκο που για τα δεδομένα της χώρας πιάνει κορυφή. Το ξέρω ότι έχετε βαρεθεί να ακούτε και να διαβάζετε γι' αυτά τα ταλαίπωρα ελληνικά δεδομένα, αλλά δυστυχώς εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σ' ένα επίπεδο που τέτοιες φράσεις έχουν νόημα. Καμιά δεκαριά albums σαν το "We Are The Legions Of Scums" θέλουμε ακόμα και ίσως αλλάξει η κατάσταση...

Τα βασικά υλικά ενός hardcore δίσκου είναι λίγο-πολύ γνωστά σε όλους και εύκολα στη χρήση. Το σημαντικό είναι η εκτέλεση και οι I Want You Dead, χωρίς τσελεμεντέδες και έξτρα καρυκεύματα, μας σερβίρουν πίσσα κατράμι hardcore, απαλλαγμένο από μελωδίες και καθαρά φωνητικά, μόνο βία. Στις συνθέσεις τους "Ούνοι", θυμίζουν αποφοίτους της Μεγάλης των Μπουκέτων Σχολής, όπως τους πάλιουρες Santa Sangre, αλλά και φρέσκους τραμπούκους όπως τους Harm's Way και τους Awoken, πασπαλίζουν Intergrity σκοτεινιά, στρίβουν και λίγο τη "βίδα" προς τη φορά των Cursed, και ορίστε, εννιά ακήκωτες τραγουδάρες, χωρίς Slayer κλεψιμέικα και άλλα μεταλλάδικα κολπάκια. Ο δίσκος χώνει απ' την αρχή ως το τέλος και προκαλεί τρομερή τσίτα, ενώ έχει γίνει απίστευτη δουλειά και στην παραγωγή, η οποία υποστηρίζει την ένταση των συνθέσεων, φαίνεται κυρίως όταν το ακούω με ακούστικα, όπου σε φάσεις μου 'ρχεται κυριολεκτικά να σκάσω.

Οι στίχοι είναι ένα ακόμη δυνατό σημείο των I Want You Dead. Πολύ καλογραμμένοι και τελείως χουλιγκάνικοι, η φράση "I/we want you dead" επαναλαμβάνεται στο δίσκο, είναι τόσο επίμονοι στο μήνυμά τους, ώστε το album μοιάζει σχεδόν σα concept! Μίσος και χολή για τους πάντες. Ο τρόπος που ξερνοβολάει τις λέξεις ο Αντρέας, ένα από τα καλύτερα λαρύγγια της εγχώριας σκηνής, είναι όπως ακριβώς πρέπει για να καρφωθούν οι φράσεις-κλειδιά στον εγκέφαλο.

Το album είναι προσεγμένο σε όλα του, το artwork είναι σκέτο αριστούργημα, η διασκευή στο "Old Tyme Hardcore" των Slapshot σοφά διαλεγμένη (κόλλημα με Slapshot, από τραγούδι τους πήρε μάλλον η μπάντα το όνομά της) και η συνολική διάρκεια των 25 λεπτών ιδανική. Οι I Want You Dead σχεδόν με σοκάρουν με τη σημασία που δίνουν στη λεπτομέρεια, το πόσο σωστοί και σχεδόν ψυχαναγκαστικοί είναι και το πόσο σκληρά δουλεύουν, κάνοντας συνεχώς περιοδείες σε Ελλάδα και εξωτερικό. Οφείλουμε όλοι να στηρίξουμε τέτοιες προσπάθειες, γιατί εδώ έχουμε μια μπάντα που αξίζει καθολική αναγνώριση στη σκηνή. Διαβάστε τη συνέντευξη, τρέχτε στα live, αγοράστε ένα μπλουζάκι, πάρτε το βινύλιο ή κατεβάστε το τζάμπα αν δε σας περισσεύουν, και ελάτε να μάθετε τι θα πει Πατρινός (έπρεπε να το γράψω αυτό, σόρρυ).

Βαγγέλης Ε.

http://iwantyoudead.bandcamp.com/
http://www.myspace.com/iwantyoudead

THE SKULL DEFEKTS (Swe) - Peer Amid (2011)

Νομίζω πως η διεύθυνση της Thrill Jockey κραδαίνει μαστίγια φωνάζοντας πάνω από κάθιδρα κορμιά "δεν ενδιαφέρομαι", μιας και τελευταία δεν προλαβαίνω να κατεβάζω τις νέες δουλειές του roster της ή να βλέπω μπάντες της σε περιοδεία. Ενώ αδιάφορες θεωρίες σκοπιμότητας περνούν από το μυαλό μου, μέχρι τώρα ξεχωρίζω τη νέα δουλειά των Σουηδών η οποία έχει εντρυφήσει στις συνειδήσεις των προπατόρων της.

Εύκολα εντοπίζονται απομεινάρια της παρακαταθήκης των Sonic Youth, φυσικά ποτέ τόσο αποκρυσταλλωμένα όσο τότε. Με πιο συγκεντρωμένες δομές πλέον, ελαττώνουν τους noise βόμβους και ελαφρά προσιδιάζουν πιο garage ανάπτυξη. Αρκετά σκοτεινοί, μπολιάζουν tribal στοιχεία και κάποια ψυχεδέλεια που σκεπάζονται από μία riff-άτη noise rock κρούστα.

Η κεραμίδα του δίσκου ήρθε όταν είδα πως ο Daniel Higgs των Lungfish δηλώνει νέο μέλος, με πλήρη συμμετοχή στα φωνητικά και στα "αντί-ροκ" όργανα. Απίστευτη προσθήκη που διανθίζει τα υπόκωφα μέρη της μπάντας και ανανεώνει το γνωστότατό συνθετικό ψευδοφάρμακο στο οποίο βασίζονται.

Τελικώς, ο δίσκος πράγματι είναι δυναμικός, μ' αρέσει μα χωρίς κανένα "ΟΥΑΟΥ" να ξεπετάγεται από το στόμα μου. Πάμε για το νέο Zomes τώρα.

Γιώργος Κ.

http://www.thrilljockey.com
http://skulldfx.tumblr.com
http://www.myspace.com/skulldfx

Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Συνέντευξη: Aenaon























Μέσα στο κατακαλόκαιρο εμείς ακούμε black metal. Ναι τέτοιοι είμαστε, σιγά που δεν το περιμένατε. Οι Aenaon δεν είναι πολύ καλύτεροι γιατί μέσα στο κατακαλόκαιρο παίζουν black metal. Καταπληκτική ευκαιρία να μετρήσουμε την αρρώστια μας με τον Astrous (τραγουδιστή) ο οποίος σε ένα ζόρικο name droping μας βάζει να ξεσκονίσουμε δισκοθήκες. Η ευρύτητα των ερεθισμάτων που εντοπίζεται στον δίσκο και αποτυπώνεται στην συνέντευξη τελικά δεν είναι τυχαία, ούτε και αναμενόμενη βέβαια για black metal σχήμα. Προβληματιστείτε λοιπόν…

Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011

The pap sessions pt.01


CLARA ENGEL (Can) - Secret Beasts (2009)

Ρίχνω την προσοχή μου σε αυτή την παλιότερη κυκλοφορία και μένω ευχαριστημένος από την ενδιαφέρουσα παρουσία της Καναδής Engel. Περιγράφοντας τη μουσική πλευρά του "Secret Beasts", αναγνωρίζονται οι αξιώσεις της δυτικής μουσικής αποστήθισης και προβάλλονται με τη σειρά τους. Καλοδουλεμένα μέτρα, συνθέσεις εύηχες, jazz, blues, και ελαφρά folk, εκφράζονται από μία -έστω άνευρη- avant-garde επιρροή. Σε επίπεδα πενταγράμμου λοιπόν έχουμε να κάνουμε με απλές μα αρκετότατες ιδέες, συναισθηματικές και ευπρεπώς εφαρμοσμένες.

Σκόπιμα προσπερνώ συνοπτικά τα περί μουσικής του δίσκου για να αφιερωθώ στην φωνητική παρουσία της Engel. Δοσμένη ολότελα, παρακολουθεί και αλληλεπιδρά με τις συνθέσεις της με τρόπο ώστε να ξεπερνά το χαρακτήρα της τραγουδίστριας και να μεταρσιώνεται σε αυτόν της ερμηνεύτριας. Η έκφρασή της παρουσιάζει πολλαπλές προσωπικότητες, και φέρνει την οποιαδήποτε εκτελεστική επανάληψη στα νερά της. Οι συνθέσεις πολύ έξυπνα και λειτουργικά, ντύνουν και περιστρέφονται γύρω από τη φωνή της, η οποία πάντα ετοιμόλογη και απολαυστική κατακτά όσο προχωρά ο δίσκος όλο και περισσότερες προκλήσεις. Η δύναμη της φωνής δίνει υπόσταση στον δίσκο, αρκετή για να αποκρούσει τον άμεσο χαρακτηρισμό των επιρροών της και μάλιστα να δώσει μία προσωπική ταυτότητα- ιδιαίτερα σημαντικό σήμερα. Η Engel φαίνεται πανεύκολα να περνά από τη δραματουργία σε βαθιούς αναστεναγμούς μελαγχολίας και από εκεί σε περιπαικτικές ή φορτισμένες εξάρσεις. Ο δίσκος είναι μία συλλογή συναισθημάτων που διαγράφονται από τις αναπνοές και τους ψελλισμούς της Engel, οπτιμιστικός, μελαγχολικός, ή αποκαλυπτικός.

Το "Secret Beasts", ενδιαφέρον, αγνό και απλό, το απολαμβάνω κυρίως γιατί μου θυμίζει την δύναμη μίας όμορφης φωνής, η οποία δεν διστάζει να αποκαλύψει τις εσωτερικές πτυχές του φορέα της.

Γιώργος Κ.

http://claraengel.bandcamp.com/album/secret-beasts
http://claraengel.bandcamp.com
http://www.myspace.com/claraengel

Υ.Γ. Και τελικώς παραδίνομαι στη δύναμη του συνειρμού. Μιλώντας για όμορφη φωνή, νιώθω διαρκώς την ανάγκη να αναφερθώ έστω επιγραμματικά στη φετινή κυκλοφορία της Carol Anne McGowan. Ακούστε και αυτή τη σαγηνευτική φωνή, σε ένα δίσκο καθαρής νεοφολκ μαγείας.

MY TURN (Grc) – Noble Intentions (demo 2010)

Δεν ξέρω πότε άρχισε για σας το ελληνικό hardcore underground να σοβαρεύεται, για μένα πάντως έχει δεν έχει δύο χρόνια, όπου στην Ελλάδα το hardcore σταμάτησε επιτέλους να σημαίνει In Flames με καθυστερημένα beatdowns. Τώρα έχουμε τους Ruined Families, τους I Want You Dead, τους Despite Everything και άλλες πολλά υποσχόμενες μπάντες, που δουλεύουν σκληρά και περιοδεύουν ακατάπαυστα, και δεσμεύονται θέλουν δε θέλουν να ξεβαλτώσουν την, έως πρόσφατα, τρισάθλια υπόγεια σκηνή της χώρας. Στο σινάφι των προαναφερθέντων συγκροτημάτων, και παρά το πρώιμο της "γκρουπικής" ηλικίας τους, συμπληρώνω τους Αθηναίους My Turn, που υπάρχουν μόλις ένα χρόνο, και των οποίων η πρώτη προσπάθεια θα μας απασχολήσει εδώ.

Πάντα αντιλαμβανόμουν και αφομοίωνα το hardcore σαν έκφραση μίσους ή απογοήτευσης και η δύναμή του, όπως και η αίσθηση ελευθερίας που τη συνοδεύει, ήταν απόρροιες αυτών των συναισθημάτων. Καταλαβαίνετε λοιπόν τη σαστιμάρα μου όταν βρέθηκα αντιμέτωπος με το αγνό posi-core των My Turn. Μάλιστα, posi-core! Όσο κι αν εκτιμώ μουσικά τις δισκάρες των Gorilla Biscuits και των Champion, ποτέ δε μπόρεσα να ταυτιστώ με το μήνυμα "όχι βία, όλοι καλοί είμαστε, καινούριο ξεκίνημα" κλπ. Προς θεού, δεν κράζω, χίλιες φορές να "νιώθει" ένα πιτσιρίκι με τέτοιους στίχους παρά με τις αρχιδιές των κάθε Manowar, ίσως με τέτοια ερεθίσματα να βγαίνουν και καλύτεροι άνθρωποι, απλά σε μένα αυτή η φάση ποτέ δεν έκανε κλικ. Οι στίχοι λοιπόν είναι το βασικό χαρακτηριστικό των My Turn, τίμιες, απλές φράσεις που στοχεύουν στην καρδιά, ενώ πολύ σωστές βρίσκω τις επεξηγηματικές σημειώσεις που προσδίδουν ένα έντονο προσωπικό touch.

Η positive αύρα δεν εξαντλείται στους στίχους βέβαια, μα διέπει κάθε νότα της μουσικής των My Turn. Κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο στην πράξη, πρέπει να είσαι πολύ ψημένος με το hardcore και αληθινός για να το πετύχεις, στεγνές αντιγραφές στο posi-core δεν υπάρχουν, αφού αυτό το διαυγές αίσθημα ανάτασης δεν μπορεί να αναπαραχθεί αν δεν βγαίνει απ' την ψυχή των δημιουργών. Παλιομοδίτες στους ρυθμούς και τις συνθετικές δομές τους, μα με πολύ όμορφες ιδέες στα riffs και ξεσηκωτικά φωνητικά, οι My Turn φτιάχνουν ανεβαστικά τραγούδια, ιδανικά για ξέφρενα live, αλλά χωρίς να στερούνται συναισθηματικού βάρους. Η μπάντα ξέρει πολύ καλά τι κάνει και το κάνει τέλεια, δίνοντας σημασία στην κάθε λεπτομέρεια, οπότε αν βρήκατε κάποτε το νόημα στο positive hardcore, θα βρείτε την υγειά σας με τούτους εδώ. Παρόλο που παραμένω ένας μίζερος μαλάκας, δηλώνω εντυπωσιασμένος από τη συγκεκριμένη κυκλοφορία και περιμένω περισσότερη μουσική από τους My Turn.

Να σημειωθεί, τέλος, ότι στο μικρόφωνο έχουμε τον Αποστόλη, εκλεκτό μέλος της κοινωνίας και ενεργό μέσω της World's Appreciated Kitsch, του φοβερού zine Keep It Real (R.I.P., αναμένουμε εναγωνίως νέο zine) και της Ελληνοφρένειας (ΟΚ, το τελευταίο δεν ισχύει). Το "Noble Intentions" βρίσκεται εδώ για δωρεάν κατέβασμα, ορμάτε και στηρίξτε.


Βαγγέλης Ε.

http://myturnhc.blogspot.com/
http://www.myspace.com/myturnhc

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011

THE OCEAN, Intronaut, Red Fang @ An Club - - 4/06/11


Και τα κατάφερα και πήγα στο live που λέτε. Ξεκίνησαν οι Red Fang, πριν μπω βέβαια, αλλά ως γνωστός ninja κατάφερα να χάσω μόνο ένα κομμάτι. Οπότε δεν ξέρω με ποιο ξεκίνησαν, γιατί για να ‘μαι ειλικρινής δεν έκανα τον κόπο να ρωτήσω υποπτευόμενος ότι κανείς δεν θα ήξερε. Όπως αποδείχθηκε μάλλον έκανα λάθος, γιατί οι Red Fang τελικά είχαν τους πιο πωρωμένους οπαδούς του event...