COPROBAPTIZED CUNTHUNTER (Rus) – Failure Prosthesis (2010)

Δεν έχουμε ξαναπαρουσιάσει μια τόσο σιχαμένη μπάντα στο ενυδρείο, γι' αυτό ας πούμε δυο λόγια έτσι για να μπούμε στο κλίμα: Όταν μιλάμε για goregrind, ουσιαστικά μιλάμε για εμετίλα! Για ήχους δηλαδή τόσο ακραίους, που δυσκολεύουν ακόμα και τελειωμένους κάφρους ακροατές. Μιλάμε για μια μουσική έκφανση-παρία, ενταφιασμένη στο underground για πάντα, αφού εκ φύσεως είναι άσχημη, αποκρουστική και απωθητική για τον ανυποψίαστο ακροατή. Θεματικά, αυτό που εξιτάρει τους "καλλιτέχνες" του είδους είναι κυρίως η υπέρμετρη βία, η διαλυμένη σάρκα και οι κάθε είδους σωματικές εκκρίσεις, ενώ δε λείπουν απ' το μενού οι διεστραμμένες σεξουαλικές φαντασιώσεις και όλα τα αφροδισιακά νοσήματα. Προσπαθήστε τώρα όλα αυτά να τα μεταφράσετε σε ήχους και έχετε καταλάβει σε μεγάλο βαθμό τι παίζει!

Αυτό που κάνει τους εν λόγω Ρώσους άξιους αναφοράς, είναι η προσπάθειά τους να ερμηνεύσουν τη φάση τους λίγο διαφορετικά. Η μουσική τους παραμένει ένα ακατάσχετο κοπάνημα, με υπέρβαρο ήχο και γαστρεντερικά φωνητικά του καμπινέ, με κομμάτια που διαρκούν όσο χρειάζεται να "τραβήξεις" μια χλέπα και να τη φτύσεις στα λασπόνερα, ενώ κυριαρχεί η παντελής έλλειψη groove ή έστω κάποιου πιο ρυθμικού περάσματος (βλ. Last Days of Humanity, Torsofuck, Autophagia, Lymphatic Flegm, I Shit On your Face κ.α.).
Η αρρώστια μοιάζει να μην έχει τέλος, η μπάντα βρίσκεται σε συνεχή αναζήτηση υπέρμετρης καφρίλας με τραγούδια όπως τα "Armed With An Awl", "Through The Blunt Hooks", κάνει όμως και την έκπληξη και βγάζει ένα πιο ψαγμένο πρόσωπο προς τα έξω με τα "Armadildo Necrophone", "Coproheating Reactor" (μογγολικό χιούμορ), "Yog Sothoth" (σκοτεινές ανησυχίες), "All Is Not Rolling, All Has Already Rolled to Hell" (κοινωνικό statement από εμετο-μπάντα = δεν υπάρχει, απλά!). Και αν δεν ψαρώνετε με το βλαμμένο μαύρο χιούμορ ή την όποια κοσμοθεωρία της μπάντας, τότε ψαρώστε με το πανέμορφο, πλην όμως διεστραμμένο artwork, που συνοδεύει το δίσκο και παραδεχτείτε ότι ακόμα και μια εμετίλα μπορεί να έχει γούστο και άποψη.

Και αν νομίζετε πως μπάντες τέτοιου τύπου αποτελούν μειοψηφία, ή Ω! του θαύματος γουστάρετε και θέλετε να ψαχτείτε παραπάνω, να σας πληροφορήσουμε ότι μόνο η Ρωσία, έχει ολόκληρη goregrind σκηνή, με αποκρουστικότερα παραδείγματα τους: Duodildo Vibrator, Septicopyemia, Morgues Child, Necrobios (υποψήφιοι για το πιο εμετικό εξώφυλλο στην ιστορία της μουσικής χαλαρότατα!), Shredded Cunt, Purulent Jacuzzi (με γκομενάκι στα φωνητικά) και πολλούς, πολλούς άλλους. Κάντε ένα google search και ο λάκκος με το πύον σας περιμένει!

Γεράσιμος Β.

http://www.myspace.com/coprobaptizedcunthunter
http://www.coyoterecords.ru

PLANNING FOR BURIAL (US) - Leaving (2009)

Η σημαντικότερη ίσως παρακαταθήκη που άφησε πίσω του το ρεύμα των Suicidal BM (ή Bedroom BM για τους κακεντρεχείς) καλλιτεχνών που άνθησαν πριν κάποια χρόνια, είναι η ανάδειξη της σπιτικής ηχογράφησης και παραγωγής. Μια μέθοδο που υπηρετούσε απόλυτα τόσο την αισθητική και την θεματική τους, όσο και την ίδια την ιδιοσυγκρασία των καλλιτεχνών – ποιος μπορεί άλλωστε να φανταστεί τον "μελαγχολικό-ασυμβίβαστο-οργισμένο καλλιτέχνη" να κυκλοφορεί με corpsepaint σε κάποιο μισθωμένο στούντιο, ακολουθώντας τις οδηγίες κάποιου αργόσχολου ηχολήπτη.

Αυτή την απόλυτα κυριολεκτική έκφραση της do it yourself νοοτροπίας στην ηχογράφηση/σύνθεση, άνθρωποι σαν τα παιδιά πίσω από την enemies list την ενστερνίστηκαν, την έντυσαν με έναν οικονομικό-πολιτικό – κι ελαφρώς παιδικό εδώ που τα λέμε – χαρακτήρα και την έκαναν μανιφέστο τους, αναδεικνύοντας μέσα από το label τους μοναδικές δουλειές πραγματικά ανεξάρτητων και εσωστρεφών καλλιτεχνών.

Οι Planning For Burial είναι από τις πιο ευτυχείς στιγμές του label: πάντα μέσα στα πλαίσια του "post everything" κλίματος που το χαρακτηρίζει, καταφέρνουν να ομογενοποιήσουν την slowcore με την alt rock και τη doom, τον μινιμαλισμό του "the big ship" του Eno με την drone του Plotkin, συγκεντρώνοντας ένα σωρό αναφορές και επιρροές από το εναλλακτικό μουσικό σύμπαν των τελευταίων δεκαετιών και συνθέτοντας ένα πολυσυλλεκτικό ντεμπούτο με φρέσκο ήχο και συνθετική λογική.

Από την μελαγχολική κιθαριστική επίδειξη γούστου της εισαγωγής μέχρι τα υπόκωφα drones του φινάλε του δίσκου, καταφέρνει να είναι ένας ολόφρεσκος και καλοδουλεμένος δίσκος με έντονο χαρακτήρα που με κάθε ακρόαση αναδεικνύει νέες αρετές. Σε χαμηλές εντάσεις ως background ή σε δυνατές κυρίαρχες αντίστοιχα, το "Leaving" μπορεί να πάρει ένα διαφορετικό μουσικό ρόλο για τον καθένα μας - αυτή είναι όμως και μία από τις κύριες αρετές του. Ακούστε τον!

Δημήτρης Γ.

http://planningforburial.blogspot.com/
http://www.myspace.com/planningforburial
http://enemieslist.net/kvlt/artists/planning-for-burial/

STEPHAN MATHIEU (Ger) - A Static Place (2011)

Tοποθετείστε τον εαυτό σας σε ένα δωμάτιο. Το δωμάτιο είναι άδειο, δεν υπάρχει φως. Φανταστείτε το σαν το εσωτερικό ένος κύβου. Το δωμάτιο αυτό δεν επιτρέπει την είσοδο του φωτός. Mοναδική του ιδιότητα είναι αυτή της συλλογής ηχητικών κυματομορφών του εξωτερικού του, και αναπαραγωγής αυτών μέσω οριζόντιων ταλαντώσεων των τοίχων του οι οποίοι φωτίζονται ανάλογα της φύσης του ήχου. Η μάζα σας αναπαριστά την συσσωρευμένη μάζα του δωματίου, στο ακριβές σημείο του κέντρου βάρους με αποτέλεσμα να είστε και το βαρυτικό κέντρο του συστήματος. Εξαιτίας αυτού, η θέση σας σε αυτό το δωμάτιο είναι στο ακριβές σημείο του οποίου η απόσταση από τον κάθε τοίχο είναι ίδια. Το κάθε στρώμα ήχου φτάνει στον ίδιο χρόνο σε εσάς και για αυτό δεν αντιλαμβάνεστε τον κάθε ήχο ξεχωριστά παρά μόνο ως διανυσματικό άθροισμα. Ο κάθε τοίχος αναπαράγει ένα βόμβο, μία πτυχή της τελικής κυματομορφής.

Οι τοίχοι ξεκινούν να ταλαντώνονται, άλλοτε όλοι, άλλοτε σε συνδυασμούς. Στον εξωτερικό παρατηρητή η διαδικασία διαρκεί 59 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα, όμως η αντίληψη του χρόνου για εσάς αλλάζει. Επεκτείνεται ή συρρικνώνεται επειδή η επαγωγή των ταλαντώσεων παροδικά σπρώχνει το δωμάτιο μέσα ή έξω από το φάσμα των 4 διαστάσεων σε μία προσπάθεια να παγιδέψει τη στιγμή, να την τεντώσει και να την κρατήσει ατέρμονη. Δημιουργώντας βόμβους που καταλήγουν συνολικά σε ένα απρόσωπο μοτίβο το οποίο στέκεται σαν ένα εμπόδιο στην ροή του χρόνου, γεννά μία ακίνητη εικόνα εναλλασόμενου φωτός. Στατική, μα με το βάθος ενός ζωγραφικού πίνακα, που δημιουργείται αν η αλλαγή ταλάντωσης κάθε τοίχου παρομοιαστεί με προσθήκη επιπλέον πινελιάς.

Αυτό είναι το "A Static Place". Αντικαταστήστε το δωμάτιο με ένα laptop και την ταλάντωση με την διαδικασία επεξεργασίας των ήχων που o Stephan Mathieu συλλέγει. Ο δίσκος εξερευνά την ηχητική πληροφορία προσπαθώντας να την μετατρέψει στο μέσο που θέλει να μας βγάλει από την γραμμή του χρόνου. Ακουμπώντας ταυτόχρονα το παρελθόν το παρόν και το μέλλον, ο Stephan Mathieu αναζητά ηχητικά την τέταρτη διάσταση πιέζωντας τα όριά της και θέλοντας να την προβάλλει ολόκληρη σε ένα φάσμα, αναγκάζοντάς μας να βρεθούμε εκτός εκείνης.

To "Α Static Place" όμως είναι και κάτι παραπάνω από αυτό. Εϊναι μία μελέτη πάνω στην αντίληψη της μουσικής ιδεολογίας και έκφρασης ξεφεύγοντας από τα στεγανά του παρωχημένου 21ου αιώνα. Όραμα.

Γιώργος Κ.

http://www.bitsteam.de/

ULVER, Virus, Zweizz @ Koko Club, Λονδίνο - - 22/03/2011

Ξανά Λονδίνο, ξανά για συναυλία, αυτό το πράγμα δεν θα συνεχιστεί για πολύ, το υποσχέθηκα στον εαυτό μου μετά απ' αυτή τη φορά. Ψημένος καθώς ήμουν, έκανα τα κουμάντα μου για ένα φτηνό και ταχύτατο ταξίδι 2 ημερών στην βρετανική επικράτεια, μέρος της νορβηγικής ελίτ θα ήταν εκεί. Το μέρος, γνώριμο από το παρελθόν, συνταχθήκαμε λοιπόν απ' έξω νωρίς νωρίς για να πιάσουμε μια καλή θέση και η ιστορία έχει ως εξής...

VIRUS (Nor) - The Agent That Shapes The Desert (2011)

Το να ξεκινήσω να μιλάω για το πόσο μου αρέσουν οι Virus σημαίνει πως θα πρέπει να ξεκινήσω να μιλάω για την ουλή που μου άφησαν οι Ved Buens Ende, και για αυτό θα πρέπει να ξεκινήσω να μιλάω για την πρώτη πληγή που άνοιξαν οι Voivod. Για να να μην κουράσω ούτε εμένα, μα κυρίως εσένα φίλε αναγνώστη, προσπερνάω δηλώνοντας πως το πρώτο Virus μέτρησε 8 ή 9 ακροάσεις την πρώτη μέρα.

Οι Ved Buens Ende ήταν το χειρότερο όνειρο του Vicotnik, μεταφρασμένο σε μορφή που να χωράει στο πεντάγραμμο και εκφράστηκε ευκολότερα με την βοήθεια του Czral, ο οποίος λόγω προσωπικότητας μοιραζόταν από το ύφος μέχρι και την επιθυμία. Ο Czral μετά την διάλυση των εφιαλτικών Ved Buens Ende, έκανε τους Virus, σκοπεύοντας να συνεχίσει το όραμα που έιχε για τον ήχο τους. Απόκρυφα ξένο, και σύγχρονα πρωτόγονο το "Carheart" έπιασε σε μία χούφτα πολλές από τις άκρες του "Written In Waters" και άρχισε να τις τραβάει με πάθος προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Ποιες είναι αυτές οι άκρες φίλε αναγνώστη; Το "Carheart", απέβαλλε τον black χαρακτήρα του "Written...", περισσότερο σαν freaky rock παράδοξο, αγκάλιασε περίεργα μουσικά μέτρα -χωρίς να περάσει από τον πειραγμένο progressive metal αχταρμά - "παράλογες" συνθέσεις και extravagant φωνητικά - και με μεγάλο ατού την ανάπτυξη των δυσαρμονιών, που γέννησαν οι Voivod και πήραν οι Ved Buens Ende, πάτησε πάνω στην πολυπλοκότητα προσπαθώντας να εκφράσει την απλή ιδέα της "αστάθειας". Προσπαθώντας γράφω, καταφέρνοντας εννοώ.

Αψηφώντας το κρύο και το χιόνι, πτώση από όροφο (μόνος του πήδηξε, δεν υπάρχει σκάνδαλο, μόνο ναρκωτικά), σπασμένα πόδια και το βάρος του "Carheart", έγραψε το δεύτερο Virus, στο οποίο όλες αυτές οι άκρες πλέον άρχισαν να τραβιούνται προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Δεν ήταν όμως καθόλου κακό. Η τραχύτητα του πρώτου αντικαταστάθηκε από κάποια ομαλότητα, μα ακόμα ήταν ιδιόμορφο. Αν και μπορούσες να το ακούσεις χωρίς να τραβάς τα μαλλιά σου, μα με τον καφέ σου ή το τοστ σου, ακόμα κατάφερνε να σε μπερδέψει.

Ναι, έγινα κουραστικός. Έφτασα και στο "The Agent That Shapes The Desert". To οποίο είναι η ακριβέστατη συνέχεια του "Black Flux". Mια μανιέρα επανάληψης, ευτυχώς όχι χωρίς περιεχόμενο, δυστυχώς δίχως πειραματισμό. Η συνθετική διαδικασία δομήθηκε, οι κανόνες δημιουργήθηκαν, το ύφος καθιερώθηκε. Αν όλα αυτά ήταν πράγματι το όραμα του Czral για τον ήχο των Virus, εύγε, το πέτυχε και μάλιστα αρτιότατα. Σε αυτή την περίπτωση, απέχουν κάπως ακόμα από το να γίνουν παρωχημένοι, και συγκριτικά με τον εαυτό τους, και συγκριτικά με την σκηνή του υποτιθέμενου avant-rock. Εκεί είναι το πρόβλημά μου. Ο δίσκος έχει κομματάρες που όμως καταλήγουν εκεί που κατέληξαν και οι κομματάρες του "Black Flux". Αυτό το μέρος στο κεφάλι μου όμως είναι όπως αποδεικνύεται μικρό. Ίσως ο Czral με καλόμαθε σε αυτή την παράνοια που όλοι μας του κολλήσαμε σαν χαρακτηρισμό.
Δεν το ξεπερνάω αυτό, και παρόλο που θα πικραίνομαι όταν ακούω επερχόμενες θριαμβολογήσεις, ίσως ζηλεύω που θα είμαι στην απ' έξω. Μάλλον η αλήθεια βρίσκεται όντως σε αυτά τα γαμημένα φάλτσα των "Sonic Youth".

Γιώργος Κ.

http://www.myspace.com/czral
http://www.duplicate-records.com/

DE MAGIA VETERUM (Ned) – The Divine Antithesis (2011)

Ας είμαστε ειλικρινείς, οι De Magia Veterum είναι εφιαλτικοί σε τέτοιο βαθμό, που απεύχεσαι να βρεθείς ξανά στην ψυχολογία να τους βάλεις για άλλη μια φορά στο στερεοφωνικό σου. Ακόμα κι αν τη βρίσκεις με χαρακωμένο cd των Demoncy, αυτό εδώ πάει το σατανιστικό dada πολύ παραπέρα.

Τα πάντα ακολουθούν μια αυτόνομη πορεία στο κολαστήριο των Ολλανδών. Τα samples, τα Antaeus-ικά τύμπανα, τα σκυλίσια φωνητικά. Όλα ξεπετάγονται χαοτικά, σε μια ευγενή προσπάθεια να αναδιατυπώσουν έννοιες όπως κομμάτι, ρυθμός, θόρυβος, ακοή.
Αντι-riff, νότες από σπασμένα πιάνο, βιβλικές κραυγές … ο ήχος των De Magia Veterum ακροβατεί κάπου ανάμεσα στους Wrath of the Weak και τους Gnaw Their Tongues όντας, η αλήθεια είναι, πιο προσιτός απ’τους άλλους δύο (τι παράνοια ρε πούστη). Άλλωστε ο "Μ" πίσω απ’ τους εν λόγω τροφίμους, δεν είναι άλλος από τον Μories των Gnaw Their Tongues, του σχήματος που έσπασε τα όρια της αισθητικής μεγαλοφυΐας την δεκαετία που μας πέρασε.

Οι De Magia… με καυλώνουν, πιο πολύ απ’τους Gnaw Their tongues, δεν μπορώ να το αρνηθώ …και ξεκαθαρίζω ότι ο ήχος τους δεν έχει ουδεμία σχέση, όπως πολλοί πιστεύουν. Σύριγγες οι μεν, ψαλμούς οι δε.

Η Ολλανδία τείνει να πάρει τη θέση της Γαλλίας στην καρδιά μου και αυτό μ’ έχει βάλει σε σκέψεις, κι ας είναι αντίστροφα τα εξώφυλλα.

Αντώνης Δ.

http://www.myspace.com/demagiaveterum
http://transcendentalcreations.com/

VOTUM (Pl) – Metafiction (2010)

Ο δεύτερος δίσκος των Votum κλείνει με το "December 20th", και σου αφήνει την αίσθηση ότι οι Πολωνοί κάπου έχουν χαθεί κάπου στον χρόνο. Στις δεκαετίες όπου το prog rock έδινε την σκυτάλη στο prog metal, και όπου τα δύο αυτά είδη μεσουρανούσαν. Βέβαια δεν είναι μόνο οι Votum αλλά και άλλοι συντοπίτες τους που ακολουθούν τον ίδιο δρόμο. Συγκροτήματα όπως Indukti και Riverside όχι μόνο φαίνεται να έχουν επηρεάσει τους προαναφερθέντες, αλλά και όλοι μαζί δίνουν την αίσθηση ότι η Πολωνία δεν είναι μόνο black και death metal.

Ο πρώτος δίσκος για το συγκρότημα ήρθε σχετικά πρόσφατα, το 2008 και είχε τον τίτλο "Time Must Have a Stop". Ο "Metafiction" όμως είναι η κυκλοφορία που βγάζει την μπάντα από τα στενά όρια της χώρας. Έχοντας σαν κύρια χαρακτηριστικά ένα πλήθος από μελωδίες, δυνατές συνθέσεις και μια ατμόσφαιρα σκοτεινή και αρκούντως μελαγχολική, καταφέρνει να σε κερδίσει από το πρώτο άκουσμα. Η αναφορά σε όποια metal στοιχεία γίνεται καθαρά από συνήθεια, μιας και πολύ σπάνια θα νιώσουμε την επιθυμία να σπάσουμε έστω και λίγο τον αυχένα μας. Ο δίσκος κινείται κυρίως σε χαλαρούς ρυθμούς, με τα απαραίτητα crescendo να εμφανίζονται ακριβώς την στιγμή που τα χρειάζεσαι. Σίγουρα οι συνθέσεις θα μας φέρουν στο μυαλό τους Riverside ή οποίοι μας θυμίζουν τους Opeth στην "Damnation" εποχή, η οποία είναι δημιούργημα εν μέρει του Wilson, γέννημα θρέμμα της Αγγλικής σκηνής με Anathema, Antimmater και όλα τα σχετικά. Ε όλα αυτά έχουν λίγο έως πολύ θέση μέσα στο "Metafiction".

Συνοψίζοντας, έχουμε να κάνουμε με μια κυκλοφορία που παραπέμπει σε Dream Theater της εποχής του "Images And Words", με ακόμα πιο χαλαρές συνθέσεις και περισσότερη ατμόσφαιρα. Κορωνίδα της όλης προσπάθειας των Πολωνών, χωρίς να παραβλέπουμε το σύνολο, μπορεί σίγουρα να θεωρηθεί ο Maciej Kosinski, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τα φωνητικά, και με τις ικανότητές του ωθεί την κυκλοφορία σε άλλα επίπεδα. Γενικά είναι ένας δίσκος που ναι μεν συμβαδίζει με τους καιρούς, αλλά με την σκούφια του να βαστά από τις δεκαετίες των ‘80s και ‘90s. Επιβάλλεται σε οπαδούς του είδους.

Νίκος Ζ.

www.myspace.com/votumband
www.votumband.pl
www.mystic.pl