Δεν ξέρω πότε άρχισε για σας το ελληνικό hardcore underground να σοβαρεύεται, για μένα πάντως έχει δεν έχει δύο χρόνια, όπου στην Ελλάδα το hardcore σταμάτησε επιτέλους να σημαίνει
In Flames με καθυστερημένα beatdowns. Τώρα έχουμε τους
Ruined Families, τους
I Want You Dead, τους
Despite Everything και άλλες πολλά υποσχόμενες μπάντες, που δουλεύουν σκληρά και περιοδεύουν ακατάπαυστα, και δεσμεύονται θέλουν δε θέλουν να ξεβαλτώσουν την, έως πρόσφατα, τρισάθλια υπόγεια σκηνή της χώρας. Στο σινάφι των προαναφερθέντων συγκροτημάτων, και παρά το πρώιμο της "γκρουπικής" ηλικίας τους, συμπληρώνω τους Αθηναίους
My Turn, που υπάρχουν μόλις ένα χρόνο, και των οποίων η πρώτη προσπάθεια θα μας απασχολήσει εδώ.
Πάντα αντιλαμβανόμουν και αφομοίωνα το hardcore σαν έκφραση μίσους ή απογοήτευσης και η δύναμή του, όπως και η αίσθηση ελευθερίας που τη συνοδεύει, ήταν απόρροιες αυτών των συναισθημάτων. Καταλαβαίνετε λοιπόν τη σαστιμάρα μου όταν βρέθηκα αντιμέτωπος με το αγνό posi-core των
My Turn. Μάλιστα, posi-core! Όσο κι αν εκτιμώ μουσικά τις δισκάρες των
Gorilla Biscuits και των
Champion, ποτέ δε μπόρεσα να ταυτιστώ με το μήνυμα "όχι βία, όλοι καλοί είμαστε, καινούριο ξεκίνημα" κλπ. Προς θεού, δεν κράζω, χίλιες φορές να "νιώθει" ένα πιτσιρίκι με τέτοιους στίχους παρά με τις αρχιδιές των κάθε
Manowar, ίσως με τέτοια ερεθίσματα να βγαίνουν και καλύτεροι άνθρωποι, απλά σε μένα αυτή η φάση ποτέ δεν έκανε κλικ. Οι στίχοι λοιπόν είναι το βασικό χαρακτηριστικό των
My Turn, τίμιες, απλές φράσεις που στοχεύουν στην καρδιά, ενώ πολύ σωστές βρίσκω τις επεξηγηματικές σημειώσεις που προσδίδουν ένα έντονο προσωπικό touch.
Η positive αύρα δεν εξαντλείται στους στίχους βέβαια, μα διέπει κάθε νότα της μουσικής των
My Turn. Κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο στην πράξη, πρέπει να είσαι πολύ ψημένος με το hardcore και αληθινός για να το πετύχεις, στεγνές αντιγραφές στο posi-core δεν υπάρχουν, αφού αυτό το διαυγές αίσθημα ανάτασης δεν μπορεί να αναπαραχθεί αν δεν βγαίνει απ' την ψυχή των δημιουργών. Παλιομοδίτες στους ρυθμούς και τις συνθετικές δομές τους, μα με πολύ όμορφες ιδέες στα riffs και ξεσηκωτικά φωνητικά, οι
My Turn φτιάχνουν ανεβαστικά τραγούδια, ιδανικά για ξέφρενα live, αλλά χωρίς να στερούνται συναισθηματικού βάρους. Η μπάντα ξέρει πολύ καλά τι κάνει και το κάνει τέλεια, δίνοντας σημασία στην κάθε λεπτομέρεια, οπότε αν βρήκατε κάποτε το νόημα στο positive hardcore, θα βρείτε την υγειά σας με τούτους εδώ. Παρόλο που παραμένω ένας μίζερος μαλάκας, δηλώνω εντυπωσιασμένος από τη συγκεκριμένη κυκλοφορία και περιμένω περισσότερη μουσική από τους
My Turn.
Να σημειωθεί, τέλος, ότι στο μικρόφωνο έχουμε τον Αποστόλη, εκλεκτό μέλος της κοινωνίας και ενεργό μέσω της
World's Appreciated Kitsch, του φοβερού zine
Keep It Real (R.I.P., αναμένουμε εναγωνίως νέο zine) και της Ελληνοφρένειας (ΟΚ, το τελευταίο δεν ισχύει). Το "Noble Intentions" βρίσκεται
εδώ για δωρεάν κατέβασμα, ορμάτε και στηρίξτε.
