Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Baby Dee - Regifted Light



Υπάρχει πολύς δρόμος στο ταξίδι ενός μουσικού. Ένα σωρό εναλλακτικές για να προσπαθήσεις να φτιάξεις τ’ όνειρο σου, υπάρχουν τύποι που γουστάρουν να παίζουν σε μικρούς χώρους ή στέκια μέχρι τα 50 ή τα 60 ή τα 70 (οκ, σταματάω, δεν υπάρχουν οι τελευταίοι μάλλον) και να νιώθουν αυτοδημιούργητοι, βγάζοντας μόνοι τους την μουσική τους και κάνοντας χαβαλέ στο κατεστημένο. Υπάρχουν οι άλλοι, που προσπαθούν τσούκου τσούκου με κάποιο τρόπο να γίνουν ένα κλικ και πιο αναγνωρίσιμοι, μπας και χωθούν σε κανα live, καμιά εταιρεία να βρούμε να βγάλουμε το σιντί, ν’ αδράξουν λίγο παραπάνω από αυτό που λέμε δόξα (με μια πιο ήρεμη έννοια). Υπάρχουν και οι street artists, θαρραλέοι και ταξιδεμένοι τις περισσότερες φορές, πάνε για μια βόλτα στον κόσμο κι όπου μας βγάλει, άλλοι κάθονται μόνιμα σ' έναν δρόμο κοντά στο σπίτι τους στην Νέα Υόρκη, στην έκτη λεωφόρο.

Λοιπόν, η Baby Dee είναι μια street artist, ή μάλλον ξεκίνησε ως τέτοια. Ή τέτοιος, αλλά για λόγους ευγένειας και σεβασμού θα λέμε "τέτοια". Κάνοντας διάφορα εκκεντρικά πράγματα στην ζωή της, κατέληξε στην μπάντα του David Tibet, τους γνωστούς και μη εξαιρετέους Current 93, για να δώσει την δική της πνοή στην μουσική (από τις λίγες θετικές εξελίξεις στην μουσική των Current 93).

Πέρα από αυτά όμως, η Baby Dee βγάζει και πολύ ωραίες δικές της σόλο δουλειές, βασισμένες πάνω στο πιάνο, συνήθως με συνοδεία άρπας και σε κάποιες άλλες περιπτώσεις με πιο πλήρη ενορχήστρωση (βλ. "Love’s Small Song" & "Little Window" και "Safe Inside the Day" αντίστοιχα). Λοιπόν, αυτό εδώ το άλμπουμ που συζητάμε, είναι στη φάση των πρώτων δύο. Βασίζεται πάνω σε δομή λυρικών κομματιών, και στην διαχυτική εκφραστικότητα που διακατέχει το εκτελεστικό της μέρος. Το "Regifted Light" είναι ο δίσκος για μία ηλιόλουστη μέρα, ο δίσκος που θα κάνει έναν άνθρωπο ευτυχισμένο για μερικές στιγμές, για να τους τις πάρει λίγη ώρα αργότερα η καθημερινότητα (λέω για σας τους δυστυχείς, εγώ γενικά δεν έχω πολλές σκοτούρες συγκριτικά). Θα σας παρακινήσω με το παιχνίδισμα στο "Lullaby Parade", κι αν μείνετε ασυγκίνητοι, κακό δικό σας.

Η Baby Dee μάλλον έβγαλε για μένα ένα από τα καλύτερα άλμπουμς της χρονιάς, και η κρίση αυτή βασίζεται στο ότι θα το ακούσω πολλές φορές κατά την διάρκεια της χρονιάς, μέχρι το τέλος της, και μετά. Τώρα μου γεννιούνται και αναμνήσεις από ένα μικρό λάιβ της σ’ εκείνο το μέρος στο Κουκάκι νομίζω, που μου διαφεύγει πως το λένε, μαζί με τον Alex Neilson (εκεί τον πρωτογνώρισα τον εκπληκτικό αυτόν πιτσιρικά). Ουφ.

Μάριος Γ.


http://www.myspace.com/theonlybabydee
http://www.babydee.org
http://www.dragcity.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: